चक्रीकृतधनुः सज्जं चक्रे बेद्धुं सदाशिवम् तावद्दृष्टो महेशेन सरोषेण तदा द्विजाः॥ २१.
निरीक्षितस्तृतीयेन चक्षुषा परमेण हि हाहाकारो महानासीद्देवानां तत्र पश्यताम्॥ २१.
देवदेव महादेव देवानां वरदो भव २१.
वृथा त्वयाथ दग्धोऽसौ मदनो हि महाप्रभः॥ २१.
त्वया हि कार्यं जगदेकबंधो कार्यं सुराणां परमेण वर्चसा २१.
तारकेण महादेव देवाः संपीडिता भृशम् २१.
वरयस्व महाभाग देवाकार्ये भव क्षमः २१.
कालकूटाच्च नूनं हि रक्षिताः स्मो न चान्यथा २१.
मदनोयं समायातः सुराणां कार्यसिद्धये २१.
विना तेन जगत्सर्वं नाशमेष्यति शंकर २१.
तदोवाच रुषाविष्टो देवान्प्रति महेश्वरः २१.
यदाःकामं पुरस्कृत्य सर्वे देवाः सवासवाः २१.
कामो हि नरकायैव सर्वेषां प्राणिनां ध्रुवम् २१.
तारकोऽपि दुराचारो निष्कामोऽद्य भविष्यति २१.
तस्मात्कामो मया दग्धः सर्वेषां शांतिहेतवे २१.
अन्यैः प्राणिभिरेवात्र तपसे धीयतां मनः २१.
तस्मादेनं पापिनं दुःखमूलं न जीवयिष्यामि सुराः प्रतीक्ष्यताम् २१.
एवमुक्तास्तदा तेन शंभुना परमेष्ठिना २१.
यदुक्तं भवता शंभो परं श्रेयस्करं हि नः २१.
यथा सृष्टमिदं विश्वं कामक्रोधसमन्वितम् २१.
धर्मार्थकामामोक्षाश्च चत्वारो ह्येकरूपताम् २१.
कथं त्वया हि संदग्धः कामो हि दुरतिक्रमः २१.
कामेन हीयते विश्वं कामेन पाल्यते २१.
यस्मात्क्रोधो भवत्युग्रो येन त्वं च वशीकृतः २१.
त्वया संपादितो देव मदनो हि महाबलः २१.
ऋषिभिश्चैवमुक्तोऽपि द्विगुणं रूपमास्थितः २१.
मुनिभिश्चारणैः सिद्धैर्गणैश्चापि सदाशिवः २१.
मदनं च तथा दग्ध्वा त्यक्त्वा तं पर्वतं रुषा २१.
तिरोधानगतं देवी वीक्ष्य दग्धं च मन्मथम् २१.
तथैव दग्धं मदनं विलोक्य रत्या विलापं च तदा मनस्विनी २१.