यच्छृणोपि यदश्रासि यच्च पश्यसि शंकर २१.
तत्सर्वं प्रकृतेः कार्यं मिथ्यावादो निर्र्थकः २१.
त्वया शंभोऽधुना ह्यस्मिन्गिरौ हिमवति प्रभो २१.
वाग्वादेन च किं कार्यमस्माकं चाधुना प्रभो तर्हि त्वया न भेतव्यं मम शंकर संप्रति॥ २१.
प्रहस्य भगवान्देवो गिरिजां प्रत्युवाच ह॥ २१.
प्रत्यहं कुरु मे सेवां गिरिजे साधुभाषिणि॥ २१.
तपस्तप्तुमनुज्ञा मे दातव्या पर्वताधिप २१.
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य देवदेवस्य शूलिनः २१.
त्वदीयं हि जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् २१.
एवमुक्तो हिमवता शंकरो लोकशंकरः २१.
शंकरेणाब्यनुज्ञातः स्वगृहं हिमवान्ययौ २१.
एवं कतिपयः कालो गतश्चोपासनात्तयोः॥ २१.
सुतापित्रोश्च तत्रैव शंकरो दुरतिक्रमः २१.
ते चिंत्यमानाश्च सुरास्तदानीं कथं महेशो गिरिजां समेष्यति २१.
बृहस्पतिरुवाचेदं महेंद्रं प्रति सद्वचः २१.
एतत्कार्यं मदनेनैव राजन्नान्यः समर्थो भविता त्रिलोके २१.
गुरोर्वचनमाकर्ण्य आह्वयन्मदनं हरिः २१.
रत्या समेतः सह माधवेन स पुष्पधन्वा पुरतः सभायाम् २१.
अहमाकारितः कस्माद्ब्रूहि मेऽद्य शचीपते २१.
मम स्मरणमात्रेण विभ्रष्टा हि तपस्विनः २१.
मम वीर्यं च जानाति शक्तेः पुत्रः पराशरः २१.
गुरुरप्यभिजानाति भार्योतथ्यस्य चैव हि २१.
भरद्वाजो महाभाग इत्युवाच गुरुस्तदा २१.
क्रोधो हि मम बंधुश्च महाबलपरक्रमः ब्रह्मादिस्तंबपर्यंतं प्लावितं सचराचरम्॥ २१.
मदनद्वं समर्थोसि अस्माञ्जेतुं सदैव हि पार्वत्या सहितं शंभुं कुरुष्वाद्य महामते॥ २१.
एवमभ्यर्थितो देवैर्मदनो विश्वमोहनः २१.
ततो जगामाशु महाधनुर्द्धरो विस्फार्य चापं कुसुमान्वितं महत् तस्मिन्हिमाद्रौ परिदृश्यमानोऽवनौ स्मरो योधयतां वरिष्ठः॥ २१.
तत्रागता तदा रंभा उर्वशी पुंजिकस्थली २१.
अन्याश्च विविधाः जाताः साहाय्ये मदनस्य च २१.
सर्वे गणाश्च सहसा मदनेन विमोहिताः २१.