वर्द्धमाना तदा साध्वी रराज प्रतिवासरम् २१.
महेशो हिमवद्द्रोण्यां तताप परमं तपः २१.
एतत्तपो जुषाणं तं महेशं हिमवान्ययौ २१.
यावत्समागतो द्रष्टं नंदिनासौ निवारितः २१.
पुनर्विज्ञापयामास नंदिना हिमवान्गिरिः २१.
तदाकर्ण्य वचस्तस्य नंदिनः परमेश्वरः २१.
तथेति मत्वा नंदी तं पर्वतं च हिमाचलम् २१.
दृष्ट्वा तदानीं सकलेश्वरं प्रभुं तपो जुषाणं विनिमीलितेक्षणम्॥ २१.
कपर्द्धिनं चंद्रकलाविभूषणं वेदांतवेद्यं परमात्मनि स्थितम् २१.
उवाच वाक्यं जगदेकमंगलं हिमालयो वाक्यविदां वरिष्ठः॥ २१.
सभाग्योऽहं महादेव प्रसादात्तव शंकर २१.
अनया सह देवेश अनुज्ञां दातुर्महसि २१.
आगंतव्यं त्वया नित्यं दर्शनार्थं ममाचल २१.
अचलः प्रत्युवाचेदं गिरिशं नतकंधरः अचलं च व्रीत शंभुः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत्॥ २१.
इयं कुमारी सुश्रोणी तन्वी चारुप्रभाषिणी २१.
एतच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शंभोर्निरामयं निःस्पृहनिष्ठुरं वा २१.
तपःशक्त्यान्वितः शंभो करोषि विपुलं तपः २१.
कस्त्वं का प्रकृतिः सूक्ष्मा भगवंस्तद्विमृश्यताम् २१.
तपसा परमेणैव प्रकृतिं नाशयाम्यहम् तस्माच्च प्रकृते सिद्धैर् कार्यः संग्रहः क्वचित्॥ २१.
यदुक्तं परया वाचा वचननं शंकर त्वया २१.
यच्छृणोपि यदश्रासि यच्च पश्यसि शंकर २१.
तत्सर्वं प्रकृतेः कार्यं मिथ्यावादो निर्र्थकः २१.
त्वया शंभोऽधुना ह्यस्मिन्गिरौ हिमवति प्रभो २१.
वाग्वादेन च किं कार्यमस्माकं चाधुना प्रभो तर्हि त्वया न भेतव्यं मम शंकर संप्रति॥ २१.
प्रहस्य भगवान्देवो गिरिजां प्रत्युवाच ह॥ २१.
प्रत्यहं कुरु मे सेवां गिरिजे साधुभाषिणि॥ २१.
तपस्तप्तुमनुज्ञा मे दातव्या पर्वताधिप २१.
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य देवदेवस्य शूलिनः २१.
त्वदीयं हि जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् २१.
एवमुक्तो हिमवता शंकरो लोकशंकरः २१.