असुरं कंचिदाक्रम्य नटनं सा चकार ह
अथ तां समवेक्ष्य दुर्मदो हि ज्वलयामास च कोपवह्निना सः
ज्वलदग्निशिखाभदीर्घजिह्वापरिलीढोन्नतशैलशृंगभागः
अतिघर्घर दीर्घघोरनादस्फुटदंडभ्रममोहितामरो यः
मृतये व्यगमद्बलित्रयाढ्यां मृगराजस्थितिभासुरां भवानीम्।।1.3.1.10.
शैलवर्षेण महता कुपितः समपूरयत्
शरवर्षेण महता तन्निवार्य विदूरतः
भिद्यमानोऽपि दैत्येंद्रः शैलसारप्रदुर्धरः
भिद्यमानः स खड्गेन चक्रैरसिभिर्ऋष्टिभिः
ततः सिंहाकृतिर्भीमः प्रचंडनिनदाननः
देवीसिंहश्चपेटेन ताडयामास पाणिना
अथ व्याघ्रतया प्राप्तः स्फुटव्यात्ताननो महान्
दीर्घाभिर्न्नीलरेखाभिः पूर्णः पिंगलविग्रहः
मृगैरिव परित्रातुं मुच्यमानोऽग्रतो बली
आगच्छंतं रयाद्देवी भल्लेन शशिवर्चसा 1.3.1.11.
स बाणस्तन्मुखे मग्नस्तद्रक्तेन समुक्षितः
स दैत्यो वारणो भूत्वा देवीमाश्वभ्युपागमत्
तं गजेंद्रं समायांतं मदक्लिन्नमहीतलम्
अथ खड्गधरो वीरश्चर्मपाणिः समुद्गतः
देवी च विलसत्खड्गचक्रचक्रलसत्करा
भूयः स माहिषं रूपमास्थायासुरमायया
अथ देवैमुनींद्रैश्च चोदितो गौतमो मुनिः
त्वयि सर्वस्य जगतः प्राणशक्तिः परा मता
किमेतदद्य मोहाय युद्धमारभ्यते त्वया
भिन्नानामस्य देहानामुपसंहरणात्तव 1.3.1.11.
अन्यथा तृणकल्पस्य शत्रोरस्य निबर्हणे
स्वशक्तिमवसंस्तभ्य समाकर्षयतां रिपोः
इति स्म बोधितातेन पुरा भगवती तदा
अनेकगिरिसंकाशं देव्या विग्रहमात्मनः
निष्पिष्टो विलुठन्क्रोशन्नाक्रांतश्च परिस्फुरन्