एतच्छ्रुत्वा वचः सत्यं वृत्रस्य च महात्नः १७.
अपोवाह्य गजस्थं हि परिवार्य भयातुराः १७.
ततो गतेषु देवेषु ननर्त च महासुरः १७.
चचाल च मही सर्वा सशैलवनकानना १७.
श्रुत्वा प्रयातं देवेंद्रं ब्रह्मा लोकपितामहः अस्पृशल्लब्धसंज्ञोऽभूत्तत्क्षणाच्च पुरंदरः॥ १७.
दृष्ट्वा पितामहं चाग्रे व्रीडायुक्तोऽभवत्तदा १७.
वृत्रो हि तपसा युक्तो ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः अजेयस्तपसोग्रेण तस्मात्त्वं तपसा जय॥ १७.
वृत्रासुरो दैत्यपतिश्च शक्र ते समाधिना परमेणैव जय्यः १७.
स्तुत्या तदातं स्तवमानो महात्मा पुरंदरो गुरुणा नोदितो हि॥ १७.
नमो भर्गाय देवाय देवानामतिदुर्गम १७.
एवं स्तितिपरो भूत्वा शचीपतिरुदारधीः १७.
प्रपंचाभिरता मूढाः शिवभक्तिपरा ह्यपि १७.
निर्मला निरहंकारा ये जनाः पर्युपासते १७.
तेषां परेषां वरद इहामुत्र च शंकरः १७.
रागिणां हि सदा शंभुर्दुर्लभो नात्र संशयः १७.
राजा सुराणां हि महानुरागी स्वकर्मसंसिद्धिमहाप्रवीणः १७.
स्तवमानं तदा चेंद्रमब्रवीत्कार्यगौरवात् १७.
इंद्र गच्छ सुरैः सार्द्धं वृत्रं वै दानवं प्रति १७.
केनोपायेन साध्योऽयं वृत्रो दैत्यवरो महान् १७.
रणे न शक्यते हंतुमपि देववरैरपि १७.
अस्य शापः पुरा दत्तः पार्वत्या मम सन्निधौ १७.
पर्यटन्सु विमानेन मया दत्तेन भास्वता १७.
तस्मादजेयं जानीहि रणे रणविदां वर १७.
तथेति मत्वा शक्रोऽसौ नियमं तमुपाददे॥ १७.
रंध्रं प्रतीक्ष्य वृत्रस्य तत्समीपे सहस्रकम् १७.
अंतर्वेद्यां बहिः स्थित्वा वज्रपाणिरनुज्ञया १७.
एकदा नर्म्मदायां वै वृत्रो दानवपुंगवः १७.
इंद्रः पराभवं प्राप्तो नीतो देवैर्द्दिवं प्रति १७.
मन्यमानः सदा वृत्रः पौरुषेण समन्वितः १७.
दृष्टश्चेंद्रेण सुमहानसुरैः परिवारितः १७.