वार्यमाणोऽपि पूर्वेण कर्मणा प्रेरितो जनः
त्वयापि करुणावाक्यं वक्तव्यं किल भूरिभिः
इति गौर्या समादिष्टा वाचं कपिमुखो मुनिः
सोऽपि सर्वं समाकर्ण्य क्रोधवेगसमाकुलः
अथ सैन्यं निजं सर्वं समाहूय दुराशयः 1.3.1.10.
युगांतसमयोद्वेलचतुरर्णवसंनिभम्
अथ गौरी समालोक्य दैत्यानां सैन्यमद्भुतम्
एकपादाक्षिचरणा लंबकर्णपयोधराः
अहं ग्रसामि सकलमपर्याप्तमिदं मम
किं त्वयात्र पुनः कार्यं वीक्ष्य त्वं तिष्ठ केवलम्
तेषां कथयतां शंखं गणानां योगिनीगणैः
आलोक्य तां तथारूपामापतंस्तस्य सैनिकाः
ववृषुः शस्त्रवर्षाणि दैत्याः प्रतिदिगन्तरम्
रथानां वारणेंद्राणां हयानां लक्षकोटिभिः
मातरो विविधाकारा डाकिन्यो योगिनीगणाः 1.3.1.10.
देव्या सृष्टेन सैन्येन दुर्जयेन महासुराः
देवी च सायुधा दृष्टा ज्वलंती निहतासुरैः
यदा कैलासशिखरात्प्राप्ता कर्त्तुं तपो भुवम्
दुंदुभिः सत्यवत्याख्या तथा चान्तवती परा
देव्या सृष्टा च चामुंडा दंष्ट्रावलयभीपणा
असुरं कंचिदाक्रम्य नटनं सा चकार ह
अथ तां समवेक्ष्य दुर्मदो हि ज्वलयामास च कोपवह्निना सः
ज्वलदग्निशिखाभदीर्घजिह्वापरिलीढोन्नतशैलशृंगभागः
अतिघर्घर दीर्घघोरनादस्फुटदंडभ्रममोहितामरो यः
मृतये व्यगमद्बलित्रयाढ्यां मृगराजस्थितिभासुरां भवानीम्।।1.3.1.10.
शैलवर्षेण महता कुपितः समपूरयत्
शरवर्षेण महता तन्निवार्य विदूरतः
भिद्यमानोऽपि दैत्येंद्रः शैलसारप्रदुर्धरः
भिद्यमानः स खड्गेन चक्रैरसिभिर्ऋष्टिभिः
ततः सिंहाकृतिर्भीमः प्रचंडनिनदाननः