तस्मात्सर्वैर्भवद्भिश्च गंतव्यं यत्र स प्रभुः १६.
अवज्ञामात्रक्षुबंधेन त्वया शप्तः पुरंदरः १६.
निरस्तोऽपि हि तस्मात्त्वमवसानपरो भव॥ १६.
यथा मदर्थमानीतौ शक्रे जीवति तावुभौ १६.
कोऽपि सौभाग्यवाँल्लोके तव क्षेत्रे जनिष्यति १६.
गच्छ शीघ्रं सुरैःसार्द्धं शक्रमानय म चिरम् १६.
शच्योक्तं वचनं श्रुत्वा सुरैः सार्द्धं जगाम सः १६.
सरसस्तीरमासाद्य ते शक्रं चाभ्यवादयन् १६.
उवाच देवानेदेवेशः कस्माद्यूयमिहागताः अप्सु तिष्ठामि भो देवा एकाकी तपसान्वितः॥ १६.
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सर्वे देवाः शतक्रतोः १६.
एतादृशं न वाच्यं ते परेषामुपकारतः १६.
विश्वकर्मसुतेनैव कृतं याजनमद्भुतम् १६.
तस्माद्वतस्त्वया देव परेषामुपकारतः १६.
एवं विवदमानेषु देवेषु च तदाऽब्रवीत् १६.
तदा बृहस्पतिर्वाक्यमुवाच सहसैव तु॥ १६.
वासार्थं च करिष्यामः स्थानानि तव सांप्रतम् १६.
विमृश्य सर्वे विभजुश्चतुर्द्धा हत्यां सुरास्ते ऋषयो मनीषिणः १६.
आदौ क्षमां प्रति तदा ऊचुः सर्वे दिवौकसः १६.
सुराणां तद्वचः श्रुत्वा धरित्री कंपिताऽवदत् १६.
अहं हि सर्वभूतानां धात्री विश्वं धराम्यहम् १६.
पृथ्वयास्तद्वचनं श्रुत्वा बृहस्पतिरुवाच ताम् १६.
यदा यदुकुले श्रीमान्वासुदेवो भविष्यति १६.
कुरु वाक्यं त्वमस्माकं नात्र कार्या विचारणा॥ १६.
इत्युक्ता पृथिवी तेषां निष्पापा साकरोद्वचः १६.
हत्यांशो हि ग्रहीतव्यो भवद्भिः कार्यसिद्धये १६.
वयं सर्वे तथा भूतास्तापसानां फलप्रदाः १६.
पापिनो हि महाभागास्तस्मात्सर्वं विमृश्यताम् १६.
मा चिंता क्रियतां सर्वैः प्रसादाच्च शतक्रतोः १६.
ततो विटपिनो नित्यं यूयं सर्वे भविष्यथ १६.
ततो ह्यपः समाहूय ऊचुः सर्वे दिवौकसः १६.