आयातः सोऽमरावत्यां त्रिदशैरभितोषितः १५.
नारदेनैवमुक्तस्तु त्वं राजा याज्ञिको ह्यसि १५.
ये प्राप्नुवंति धर्मिष्ठा दैवेन परमं पदम् १५.
पतंति नरके घोरे स्तब्धा वै नात्र संशयः॥ १५.
यैः कृतं पुण्यं तेषां विघ्नः प्रजायते १५.
महादानानि दत्तानि अन्नदानयुतानि च १५.
तथैव सर्वाण्यपि चोत्तमानि दानानि चोक्तानि मनीषिभिर्यदा १५.
यज्ञैरिष्टं वाजपेयातिरात्रैर्ज्योतिष्टोमै राजसूयादिभिश्च १५.
देवदेवो जगन्नाथ इष्टो यज्ञैरनेकशः १५.
पत्नीत्वेन चतुर्भ्यश्च दत्ताः कन्या मुने तदा १५.
एवं भूतान्यनेकानि सुकृतानि मया पुरा १५.
भूयः पृष्टः सर्वदेवैः स राजा कृतं सर्वं गुप्तमेव यथार्थम् १५.
वचो निशम्य देवानां ययातिरमितद्युतिः १५.
कथितं सर्वमेतच्च निःशेषं व्यासवत्तदा १५.
तत्क्षणादेव सर्वेषां सुराणां तत्र पश्यताम् १५.
अन्यो न दृश्यते लोके याज्ञिको यो हि तत्र वै १५.
सर्वे सुराश्च ऋषयोऽथ महाफणींद्रा गन्धर्वयक्षखगचारणकिंनराश्च १५.
ततः शची तान्प्रोवाच वाचं धर्मार्थसंयुताम् १६.
गच्छत त्वरिताः सर्वे शक्रं द्रष्टुं विचक्षणाः १६.
बहूनां कारणेनैव विश्वरूपे हि मंदधीः १६.
तस्मात्सर्वैर्भवद्भिश्च गंतव्यं यत्र स प्रभुः १६.
अवज्ञामात्रक्षुबंधेन त्वया शप्तः पुरंदरः १६.
निरस्तोऽपि हि तस्मात्त्वमवसानपरो भव॥ १६.
यथा मदर्थमानीतौ शक्रे जीवति तावुभौ १६.
कोऽपि सौभाग्यवाँल्लोके तव क्षेत्रे जनिष्यति १६.
गच्छ शीघ्रं सुरैःसार्द्धं शक्रमानय म चिरम् १६.
शच्योक्तं वचनं श्रुत्वा सुरैः सार्द्धं जगाम सः १६.
सरसस्तीरमासाद्य ते शक्रं चाभ्यवादयन् १६.
उवाच देवानेदेवेशः कस्माद्यूयमिहागताः अप्सु तिष्ठामि भो देवा एकाकी तपसान्वितः॥ १६.
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सर्वे देवाः शतक्रतोः १६.