तस्मिन्यज्ञेऽवदानैश्च यजने असुरान्सुरान् १५.
देवान्ददाति साक्रोशं दैत्यांस्तूष्णीमथाददात् १५.
एकदा तु महेंद्रेण सूचितो गुरुलाघवात् १५.
दैत्यानां कार्यसिद्ध्यर्थमवदानं प्रयच्छति १५.
इति मत्वा तदा शक्रो वज्रेण शतपर्वणा १५.
येनाकरोत्सोमपानमजायंत कपिंजलाः १५.
अन्याननादजायंत तित्तिरा विश्वरूपिणः १५.
ब्रह्महत्या तदोद्भूता दुर्धर्षा च भयावहा १५.
ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः १५.
नामव्याहरणं विष्णोर्यतस्तद्विषया मतिः १५.
ततो भयेन महता पलायनपरोऽभवत् १५.
यतो धावति साऽधावत्तिष्ठंतमनुतिष्ठति आयाति तावत्सहसा इंद्रोऽप्यप्सु न्यमज्जत॥ १५.
शीघ्रत्वेन यथा विप्राश्चिरंतनजलेचरः॥ १५.
एवं दिव्यशतं पूर्णं वर्षाणां च शचीपतेः अराजकं तदा जातं नाकपृष्ठे भयावहम्॥ १५.
तदा चिंतान्विता देवा ऋषयोऽपि तपस्विनः १५.
एकोऽपि ब्रह्महा यत्र राष्ट्रे वसति निर्भयः १५.
राजा पापयुतो यस्मिन्राष्ट्रे वसति तत्र वै १५.
भवंति बहवोऽनर्थाः प्रजानां नाशहेतवे १५.
तथा प्रकृतयो राज्ञः शुचजित्वेन प्रतिष्ठिताः नानाविधैर्महातापैः सोपद्रवमभूज्जगत्॥ १५.
अश्वमेधशतेनैव प्राप्तं राज्यं महत्तरम् शक्रस्य च महाभाग यथावत्कथयस्व न॥ १५.
देवानां दानवानां च मनुष्याणां विशेषतः १५.
इन्द्रेण च कृतं विप्रा महद्भूतं जुगुप्सितम् १५.
गौतमस्य गुरोः पत्नी सेविता तस्य तत्फलम् १५.
ये हि दृष्कटतकर्म्माणो न कुर्वंति च निष्कृतिम् १५.
दुष्कृतोपार्जितस्या तः प्रायाश्चित्तं हि तत्क्षणात् १५.
उपपातकमध्यस्तं महापातकतां व्रजेत्॥ १५.
ततः स्वधर्मनिष्ठां च ये कुर्वंति सदा नराः १५.
प्राप्नुवंत्युत्तमं लोकं नात्र कार्या विचारणा १५.
स प्रधार्य तदा सर्वे लोकपालास्त्वरान्विताः कथयामासुरव्यग्रा इंद्रस्य च गुरुं प्रति॥ १५.
देवैरुक्तं वचो विप्रा निशम्य च बृहस्पतिः १५.