ते विष्णुना ह्यनुज्ञाता असुरान्प्रति वै रुषा १३.
तेषां बोरमभूद्युद्धं देवानां दानवैः सह १३.
शरधारान्वितं सर्वं बभूव परमाद्भुतम् १३.
ततो निमिषमात्रेण शरघातयुता भवन् १३.
विध्यमानास्तथा केचिद्विविधुश्चापरान्रणे १३.
क्षुरप्रहारिताः केचिद्दैत्या दानवराक्षसाः १३.
एवं भग्नं दानवानां च सैन्यं दृष्ट्वा देवा गर्जमानाः समंतात् १३.
शंखवादित्रघोषेण पूरितं च जगत्त्रयम् १३.
बलिप्रभृतयः सर्वे संभ्रमेणोत्थिताः पुनः १३.
द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां दानवैः सह १३.
बलिना दानवेंद्रेण महेंद्रो युयुधे तदा १३.
नैर्ऋतः प्रघसेनैव पाशी कुंभेन संगतः १३.
सोमेन सह राहुश्च युद्धं चक्रे सुदारुणम् संपर्कादमृस्यैव यथा राहुस्तथाऽभवत्॥ १३.
तानि सर्वाणि दृष्टानि शंभुना परमेष्ठिना असुराणां सुराणां च सर्वेषामपि वल्लभः॥ १३.
एवमुक्तस्तदा राहुः प्रणम्य शिरसा शिवम् १३.
तेन तस्य हि जातानि शिरांसि सुबहून्यपि बबंध शंभुः शिरसि शिरोभूषणवत्कृतम्॥ १३.
अशनात्कालकूटस्य नीलकंठोऽभवत्तदा १३.
दधार शिरसा तां च मुण्डमालां महेश्वरः॥ १३.
तया स्रजाऽसौ शुशुभे महात्मा देवादिदेवस्त्रिपुरांतको हरः १३.
गंगा धृता येन शिरस्सुमध्ये चंद्रं च चूडे कृतवान्भयापहः १३.
जल्पंति नानागमभेदैर्मीमांसमानाश्च भवंति मूकाः १३.
शिवं हि नित्यं परमात्मदैवं वेदैकवेद्यं परमात्मदिव्यम् १३.
येनैव सृष्टं विधृतं च येन येन श्रितं येन कृतं समग्रम् १३.
आढ्यो वापि दरिद्रो वा उत्तमो ह्यधमोऽपि वा १३.
यो वा परकृतां पूजां शिवस्योपरि शोभिताम् १३.
ये दीपमालां कुर्वंति कार्तिक्यां श्रद्धयान्विताः तावद्युगसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते॥ १३.
कौसुंभतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये १३.
अतसीतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये १३.
ज्ञानिनोऽपि हि जायंते दीपदानफलेन हि॥ १३.
तिलतैलेन संयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये १३.