तस्माद्विभजनं कार्यं मयैतस्य शुभव्रताः १२.
इत्युक्ते वचने देव्या तथा चक्रुरतं द्रिताः १२.
उपविष्टाश्च ते सर्वे अमृतार्थं च भो द्विजाः मोहिनी सर्वधर्म्मज्ञा असुराणां स्मयन्निव॥ १२.
आदौ ह्यभ्यागताः पूज्या इति वै वैदिकी श्रुतिः॥ १२.
तस्माद्यूयं वेदपराः सर्वे देवपरायणाः अमृतं हि महाभागा बलिमुख्या वदंतु भोः॥ १२.
बलिनोक्ता तदा देवी यत्ते मनसि रोचते १२.
एवं संमानिता तेन बलिना भावितात्मना १२.
तस्मान्नरेन्द्रकरभोरुलसद्दृकूला श्रोणीतटालसगतिर्मविह्वलांगी १२.
तदा तु देवी परिवेषयंती सा मोहिनी देवगणाय साक्षात् १२.
पुनश्च ते देवगणाः सुधारसं दत्तं तया परया विश्वमूर्त्या १२.
सर्वे दैत्या आसनस्था पुनश्च ते देवगणाः सुधारसं दत्तं पीडिताश्च १२.
ततस्तथाविधान्दृष्ट्वा दैत्यांस्तान्मोहमाश्रितान् १२.
देवानां रूपमास्थाय अमृतार्थं त्वरान्वितौ १२.
यदामृतं पातुकामो राहुः परमदुर्जयः १२.
तदा तस्य शिरश्छिन्नं राहोर्दुर्विग्रहस्य च भ्रममाणं तदा ह्यद्रींश्चूर्णयामास वै तदा॥ १२.
साद्रिश्च सर्वभूलोकश्चूर्णितश्च तदाऽभवत् १२.
दृष्ट्वा तदा महादेवस्तस्योपरि तु संस्थितः १२.
पीडनं तत्समीपेथ निवास इति नाम वै॥ १२.
महतामालयं यस्माद्यस्यास्तच्चरणांबुजम् १२.
केतुश्च धूमरूपोऽसावाकाशे विलयं गतः १२.
वासुदेवो जगद्योनिर्जगतां कारणं परम् १२.
असुराणां विनाशाय जातं दैवविपर्ययात् १२.
यौगपद्येन तैः सर्वैः क्षीराब्धेर्मंथनं कृतम् १२.
ततश्च ते देववरान्प्रकोपिता दैत्याश्च मायाप्रवि मोहिताः पुनः १२.
ततस्ते गर्ज्जमानाश्च आक्षिपंतः सुरान्रणे १३.
विमानमारुह्य तदा महात्मा वैरोचनिः सर्वबलेन सार्द्धम् १३.
स्वानि रूपाणि बिभ्रंतः समापेतुः स हस्रशः १३.
अश्वान्केचित्समारूढा द्विपान्केचित्तथा परे १३.
मयूरान्राजहंसांश्च कुक्कुटांश्च तथा परे १३.
गजान्खरान्परे चैव शकटांश्च तथा परे १३.