अर्णवे किं पुरा चंद्रो निक्षिप्तः केन सुव्रत ११.
एतत्सर्वं समासेन आदौ कथय मे प्रभो ११.
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सूतो वाक्यमुपाददे॥ ११.
चंद्र आपोमयो विप्रा अत्रिपुत्रो गुणान्वितः रुद्रस्यांशाद्धि दुर्वासा विष्णोरंशात्तु दत्तकः॥ ११.
क्षीराब्धिं मथ्यमानं तु दृष्ट्वा चंद्रो मुदान्वितः ११.
प्रविष्टश्चोभयप्रीत्या श्रृण्वतां भो द्विजोत्तमाः ११.
दृष्ट्वा च कांतिं त्वरितोऽथ चंद्रो नीराजितो देवगणैस्तदानीम् ११.
नमश्चक्रुश्च ते सर्वे ससुरासुरदानवाः ११.
गर्गेणोक्तास्तदा सर्वेषां बलमद्य वै ११.
चंद्रं मुरुः समायातो बुधश्चैव समागतः ११.
तस्माच्चंद्रबलं श्रेष्ठं भवतां कार्यसिद्धये ११.
एवमाश्वासिता देवा गर्गेणैव महात्मना ११.
द्विगुणं बलमापन्ना महात्मानो दृढव्रताः ११.
निर्मथ्यमानादुदधेर्गर्जमानाच्च सर्वशः ११.
तुष्टा कपिलवर्णां सा ऊधोभारेण भूयसा ११.
कामधेनुं समायांतीं दृष्ट्वा सर्वे सुरासुराः ११.
तदा तूर्याण्यनेकानि नेदुर्वाद्यान्यनेकशः ११.
तासु नीलाश्च कृष्णश्च कपिलाश्च कपिंजलाः आभिर्युक्ता तदा गोभिः सुरभिः प्रत्यदृश्यत॥ ११.
असुरासुरसंवीतां कामधेनुं ययाचिरे ११.
सर्वेभ्यश्चैव विप्रेभ्यो नानागोत्रेभ्य एव च ११.
तैर्याचितास्तेऽत्र सुरासुराश्च ददुश्च ता गाः शिवतोषणाय ११.
पुण्याहं मुनिभिः सर्वैः कारितास्ते तदा सुराः ११.
पुनः सर्वे सुसंरब्धा ममंथुः क्षीरसागरम् ११.
कल्पवृक्षः पारिजातश्चूतः संतानकस्तथा ममंथुरुग्रं त्वरिताः पुनः क्षीरार्णवं बुधा॥ ११.
निर्मथ्यमानादुदधेरभवत्सूर्यवर्चसम् ११.
स्वकीयेन प्रकाशेन भासयंतं जगत्त्रयम् ११.
सर्वे सुरा ददुस्तं वै कौस्तुभं विष्णवे तदा ममंथुः पुनरेवाब्धिं गर्जंतस्ते बलोत्कटाः॥ ११.
मथ्यमानात्ततस्तस्मादुच्चैःश्रवाः समद्भुतम् ११.
तथैव गजरत्नं च चतुःषष्ट्या समन्वितम् ११.
तान्सर्वान्मध्यतः कृत्वा पुनश्चैव ममंथिरे ११.