अविनाभूतमैक्यं मे देवेन भवतात्सदा
इति गौतमसंनिधौ तदानीं कृतसंवित्तप आदरेण कर्तुम्
सुकुमारतनुः सरोरुहाक्षी घनतुंगस्तनकल्पितोत्तरीया 1.3.1.9.
नियमैर्बहुभिस्तपोविशेषैः क्रतुषु प्राप्तविचित्रयोगबंधैः
तपसा विविधेनतप्यमाना न कदाचित्परिखेदमाप तन्वी
नत्वा गौरीं तपस्यंतीं जग्मुः शरणमाकुलाः
अथ तानभयं देहि देवीति भयविह्वलान्
ततो विज्ञापयामासुर्दैत्येंद्राद्भयमात्मनाम्
ऐरावतमुखान्सर्वान्दिङ्नागान्निजमंदिरे
आवसयन्विनोदार्थमंगनाभिः सहागतान्
मंदुरास्वस्य रम्यासु दृश्यंते लक्षकोटयः
याम्यं महिषमानीय शकटे सोऽभ्यवाहयत्
अप्सरःसंघमखिलमात्मसेवार्थमानयत्
अनाहृतं पुनर्हर्तुं न विश्राम्यति कोपवान्
पूजयंतश्च तस्याज्ञां नान्यां वीक्षामहे गतिम् 1.3.1.10.
दुर्जयोऽयं वरो दैत्यः सर्वेषां बलिनामपि
अस्य शृंगाहतः सिंधुर्व्यावर्जितमिति ब्रुवन्
पर्वतांश्च समुत्क्षिप्य शृंगाग्रेण महोद्धतः
न शक्यमतुलं तस्य बलमन्यदुरासदम्
शंभुशक्तिः परा सेयं स्त्रीरूपेणात्र दृश्यते
न जानीमो वयं देवि किंचिच्छंभुविचेष्टितम्
इति तेषां भयार्तानामाकर्ण्य वचनं शुभम्
शरणागतसंत्राणं तपसि स्थितया मया
उपायेन समाकृष्य हनिष्यामि महासुरम्
धर्मगे धर्मभेत्तारः शलभत्वं व्रजंति हि 1.3.1.10.
जग्मुर्यथागतं सर्वे निर्भया हृष्टचेतसः
गतेषु तेषु देवेषु गौरी कमललोचना
सा देवी दिक्षु शैलेषु चतुर्ष्वरुणभूभृतः
यदा कैलासशिखरादागता शैलकन्यका
दुन्दुभिः सत्यवत्याख्या तथा चानवमी परा