सतां मार्गं पुरस्कृत्य ये सर्वे ते पुरांतकाः ७.
प्रसंगेनानुपंक्षेण श्रद्वया च यदृच्छया ७.
श्रृणुध्वं कथयामीह इतिहासं पुरातनम् ७.
आगता भक्षणार्थं हि नैवेद्यं केन चार्पितम् ७.
तेन कर्मविपाकेन उत्तमं स्वर्गमागता ७.
काशिराजसुता जाता सुन्दरीनाम विश्रुता ७.
उषस्युषसि तन्वंगी शिवद्वाररता सदा ७.
स्वयमेव तदा देवी सुन्दरी राजकन्यका ७.
सुकुमारी सती बाले स्वयमेव कथं शुभे ७.
दासी दास्यश्च बहवः संति देवि तवाग्रतः ७.
ऋषेस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रहस्येदमुवाच ह॥ ७.
शिवसेवां प्रकुर्वाणाः शिवभक्तिपुरस्कृताः ७.
संमार्जनं च पाणिभ्यां पद्भ्यां यानं शिवालये ७.
अन्यत्किञ्चिन्न जानामि एकं संमार्जनं विना ७.
अनया किं कृतं पूर्वं केयं कस्य प्रसादतः विस्मयेन समाविष्टस्तूष्णींभूतोऽभवत्तदा॥ ७.
सविस्मयोऽभूदथ तद्विदित्वा उद्दालको ज्ञानवतां वरिष्ठः ७.
तस्करोऽपि पुरा ब्रह्मन्सर्वधर्मबाहिष्कृतः ८.
लंपटोहि महापाप उत्तमस्त्रीषु सर्वदा ८.
एकदा क्रीडता तेन हारितं द्यूतमद्भुतम् ८.
पीडितोऽप्यभवत्तूष्णीं तैरुक्तः पापकृत्तमः ८.
नो वा तत्कथ्यतां शीघ्रं याथातथ्येन दुर्मते ८.
तैर्मुक्तस्तेन वाक्येन गतास्ते कितवादयः ८.
शिरोधिरुह्य शम्भोश्च घण्टामादातुमुद्यतः ८.
अनेन यत्कृतं चाद्य सर्वेषामधिकं भुवि ८.
इति प्रोक्त्वान यामास वीरभद्रादिभिर्गणैः ८.
सर्वैर्डमरुनादेन नादितं भुवनत्रयम् लिंगस्य मस्तकात्सद्यः पलायनपरोऽभवत्॥ ८.
पलायमानं तं दृष्ट्वा वीरभद्रः समाह्वयत्॥ ८.
कस्माद्विभेपि रे मन्द देवदेवो महेस्वरः ८.
इत्युक्त्वा तं विमाने च कृत्वा कैलासमाययौ ८.
तस्माद्भाव्या शिवे भक्तिः सर्वेषामपि देहिनाम् ८.