लिंगस्य मस्तकं देवा दृष्टवानहमद्भुतम् ६.
विशालं विमलं श्लक्ष्णं प्रसन्नतरमद्भुतम् ६.
एतादृशं मया दृष्टं न दृष्टं तद्विनाक्वचित् ६.
एवं विस्मयपूर्णास्ते इंद्राद्या देवतागणाः ६.
पातालादागतः सद्यः सर्वेषामवदत्त्वरम् ६.
विस्मयो मे महाञ्जातः पातालात्परतश्चरन् ६.
तथा गतस्तलं चैव पातालं च तथातलम् ६.
शून्यादपि च शून्यं च तत्सर्वं सुनिरीक्षितम् ६.
लिंगरूपी महादेवो येनेदं धार्यते जगत् ६.
श्रुत्वा सुराश्च ऋषयस्तस्य वाक्यमपूजयन् ६.
दृष्टं हि चेत्त्वया ब्रह्मन्मस्तकं परमार्थतः ६.
आकर्ण्य वचनं विष्णोर्ब्रह्मा लोकपितामहः ६.
ते देवा मम साक्षित्वे जानीहि परमार्थतः ६.
आह्वानं चक्रिरे तस्याः सुरभ्याश्च तया सह ६.
इंद्राद्यैश्च तदा देवैरुक्ता च सुरभी ततः ६.
लिंगस्य मस्तको देवाः केतकीदलपूजितः ६.
सुरभ्या चैव यत्प्रोक्तं केतक्या च तथा सुराः ६.
तदा सर्वेऽथ विबुधाः सेंद्रा वै विष्णुना सह ६.
मुखेनोक्तं त्वयाद्यैवमनृतं च तथा शुभे ६.
सुगंधकेतकी चापि अयोग्या त्वं शिवार्चने ६.
तदा नभो गता वाणी ब्रह्मणं च शशाप वै ६.
भृगुणा ऋषिभिः साकं तथैव च पुरोधसा ६.
ऋषयोऽपि च धर्मिष्ठास्तत्त्ववाक्यबहिष्कृताः ६.
याचकाश्चावदान्याश्च नित्यं स्वज्ञानघातकाः ६.
एवं शप्ताश्च मुनयो ब्रह्माद्या देवतास्तथा ६.
तदा च ते सुराः सर्व ऋषयोपि भयान्विताः ७.
त्वं लिंगरूपी तु महाप्रभावो वेदांतवेद्योसि महात्मरूपि ७.
त्वं साक्षी सर्वलोकानां हर्ता त्वं च विचक्षणः ७.
त्वया लिंगस्वरूपेण व्याप्तमेतज्जगत्त्रयम् ७.
अहं सुराऽसुराः सर्वे यक्षगंधर्वराक्षसाः ७.