सुवर्णपीठिकां कृत्वा नवरत्नसुशोभिताम् ५.
अथापरे द्युरायातः किरातः शिवमंदिरम् ५.
मौनं विहाय सहसा ह्याक्रोशन्निदमब्रवीत् ५.
न दृष्टोसि मया त्वं हि त्यजाम्यद्य कलेवरम् ५.
हे रुद्र हे महादेव दर्शयात्मानमात्मना॥ ५.
एवं साक्षेपमधुरैर्वाक्यैः क्षिप्तः सदाशिवः ५.
विभेदाशु ततो बाहूनास्फोट्यैव रुषाब्रवीत् ५.
इति क्षिप्त्वा ततोंत्राणि मांसमुत्कृत्य सर्वतः ५.
स्वस्थं च हृदयं कृत्वा सस्नौ तत्सरसि ध्रुवम् ५.
पूजयित्वा यथान्यायं दंडवत्पतितो भुवि॥ ५.
ध्यानस्थितस्ततस्तत्र किरातः शिवसंनिधौ ५.
कर्पूरगौरो द्युतिमान्कपर्दी चंद्रशेखरः ५.
भोभो वीर महाप्राज्ञ मद्भक्तोसि महामते ५.
एवमुक्तः स रुद्रेण महाकालो मुदान्वितः ५.
ततो रुद्रं बभाषे स वरं सम्प्रार्थयाम्यहम् ५.
एतद्बुद्धात्मनो भक्तिं देहि जन्मनिजन्मनि ५.
त्वं गुरुस्त्वं महामंत्रो मंत्रवेद्योऽसि सर्वदा ५.
निष्कामं वाक्यमाकर्ण्य किरातस्य तदा भवः ५.
तदा डमरुनादेन नादितं भुवनत्रयम् ५.
तदा दुंदुभयो नेदुः पटहाश्च सहस्रशः ५.
तपोवनं यत्र शिवः स्थितः प्रमथसंवृतः ५.
उवाच प्रश्रितो वाक्यं स नंदी विस्मयान्वितः ५.
इहानीतस्त्वया शंभुस्त्वं भक्तोसि परंतप ५.
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य किरातस्त्वरयान्वितः ५.
प्रहस्य भगवान्रुद्रः किरातं वाक्यमब्रवीत् ५.
विज्ञप्तोऽसौ किरातेन शंकरो लोकशंकरः ५.
प्रत्यहं रत्नमाणिक्यैः पुष्पैश्चोच्चावचैरपि ५.
तस्माज्जानीहि मन्मित्रं नंदिनं भक्तवत्सल॥ ५.
न जानामि महाभाग नंदिनं वैश्यचर्चितम् ५.
उपाधिरहिता ये च येऽपि चैव मनस्विनः ५.