अव्युच्छिन्नप्रदीपार्चिः क्षणमप्यादधाति यः
हारीतः कोपि संप्राप्तः शाखानीडो ममांतिके
गावः प्रस्रवणैः सिक्ता वत्सस्मरणसंभवैः 1.3.1.9.
काकः पक्षजवातेन बलिग्रहणलोलुपः
मूषको मद्गुहाभागं मणिसंघविकर्षणैः
छायावृक्षत्वमास्थातुं मुनयस्त्रिदशा अपि
गोपुरं शिखरं शालां मण्डपं वापिकामपि
सदा मर्त्त्यैरनासाद्यमग्निलिंगमिदं मम
वीक्षणस्पर्शनध्यानैः स्वभूतं निखिलं जगत्
सर्वलोकैकजननी संप्राप्ता नित्ययौवनम्
क्षणात्तस्य पुरोभागे वसतां प्राणिनामिह
अप्रमेयगुणाधारमपेक्षितवरप्रदम्
लब्धकामा पुनः शम्भुमाश्रयिष्यसि सुव्रते 1.3.1.9.
न केवलं तव तपः स्ववांछितफलप्रदम्
कारणांतरमाशंक्य तपः कुर्वंति देवताः
वयं च सहसंवासास्तव व्रतनिरीक्षणात्
इति तस्य मुनेर्वाक्यमर्थगर्भं निशम्य सा
तपः किमन्यत्कर्तव्यं लब्धं तव तु दर्शनम्
अहो भूमेस्तु वैचित्र्यं यतो दृष्टा दिवोऽधिका
शिवः प्रसादसिद्धो मे दर्शितं स्थानमात्मनः
अविनाभूतमैक्यं मे देवेन भवतात्सदा
इति गौतमसंनिधौ तदानीं कृतसंवित्तप आदरेण कर्तुम्
सुकुमारतनुः सरोरुहाक्षी घनतुंगस्तनकल्पितोत्तरीया 1.3.1.9.
नियमैर्बहुभिस्तपोविशेषैः क्रतुषु प्राप्तविचित्रयोगबंधैः
तपसा विविधेनतप्यमाना न कदाचित्परिखेदमाप तन्वी
नत्वा गौरीं तपस्यंतीं जग्मुः शरणमाकुलाः
अथ तानभयं देहि देवीति भयविह्वलान्
ततो विज्ञापयामासुर्दैत्येंद्राद्भयमात्मनाम्
ऐरावतमुखान्सर्वान्दिङ्नागान्निजमंदिरे
आवसयन्विनोदार्थमंगनाभिः सहागतान्