स्वीयेन कर्मणा दक्षो हतो ब्रह्मन्न संशयः॥ ५.
परेषां क्लेशदं कर्म न कार्यं तत्कदाचन ५.
एवमुक्त्वा तदा रुद्रो ब्रह्मणा सहितः सुरैः ५.
रुद्रस्तदा ददर्शाय वीरभद्रेण यत्कृतम् ५.
तदान्य ऋषयः सर्वे पितरश्च तथाविधाः ५.
त्रोटिता लुंचिताश्चैव मृताः केचिद्रणाजिरे॥ ५.
शंभुं समागतं दृष्ट्वा वीरभद्रो गणैः सह ५.
दृष्ट्वा पुरः स्थितं रुद्रो वीरभद्रं महाबलम् ५.
दक्षमानय शीघ्रं भो येनेदं कृतमीदृशम् ५.
एवमुक्तः शंकरेण वीरभद्रस्त्वरान्वितः ५.
तदोक्तः शंकरेणैव वीरभद्रो महामनाः ५.
दास्यामि जीवनं वीर कुटिलस्यापि चाधुना ५.
मया शिरो हुतं चाग्नौ तदानीमेव शंकर ५.
इति ज्ञात्वा ततो रुद्रः कबंधोपरि चाक्षिपत् ५.
स दक्षो जीवितं लेभे प्रसादाच्छंकरस्य च तुष्टाव प्रणतो भूत्वा शंकरं लोकशंकरम्॥ ५.
नमामि देवं वरदं वरेण्यं नमामि देवेश्वरं सनातनम् ५.
नमामि विश्वेश्वरविश्वरूपं सनातनं ब्रह्म निजात्मरूपम् ५.
दक्षेण संस्तुतो रुद्रो बभाषे प्रहसन्रहः॥ ५.
चतुर्विधा भजंते मां जनाः सुकृतिनः सदा ५.
तस्मान्मे ज्ञानिनः सर्वे प्रियाः स्युर्नात्र संशयः ५.
केवलं कर्मणा त्वं हि संसारात्तर्तुमिच्छसि॥ ५.
न वेदैश्च न दानैश्च न यज्ञैस्तपसा क्वचित् ५.
तस्माज्ज्ञानपरो भूत्वा कुरु कर्म्म समाहितः ५.
उपदिष्टस्तदा तेन शंभुना परमेष्ठिना ५.
ब्रह्मणापि तथा सर्वे भृग्वाद्याश्च महर्षयः ५.
गतः पितामहो ब्रह्मा ततश्च सदनं स्वकम्॥ ५.
दक्षोपि च स्वयं वाक्यात्परं बोधमुपागतः। शिवध्यानपरो भूत्वा तपस्तेपे महामनाः॥ ५.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन संक्षेव्यो भगवाञ्छिवः॥ ५.
संमार्जनं च कुर्वंति नरा ये च शिवांगणे ५.
ये शिवस्य प्रयच्छति दर्प्पणं सुमहाप्रभम् ५.