किं कर्म्म किमकर्म्मेति तन्न पश्यसि दुर्म्मते ३.
सेश्वरं कर्म विद्ध्योतत्समर्थत्वेन जायते ३.
ईश्वरस्य च ये भक्ताः शांतास्तद्गतमानसाः ३.
केवलं कर्म चाश्रित्य निरीश्वरपरा जनाः ३.
पुनः कर्ममयैः पाशैर्बद्धा जन्मनिजन्मनि ३.
विष्णुनोक्तं वचः श्रुत्वा दक्षो वचनमब्रवीत् ४.
वैदिकं कर्म चोत्सृज्य कथं सेश्वरतां व्रजेत् ४.
दक्षेणोक्तो महाविष्णुरुवाच परिसांत्वयन् ४.
वेदोदितानि कर्माणि ईश्वरेण विना कथम् ४.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ईश्वरं शरणं व्रऐजा वीरभद्रेण सदृशो ददृशुस्तं तदा सुराः॥ ४.
इंद्रोपि प्रहसन्विष्णुमात्मवादरतं तदा ४.
भृगुणाचारितः शीघ्रमुच्चाटनपरेण हि ४.
शरतोमरनागचैर्जघ्नुस्ते च परस्परम् ४.
तथा दुन्दुभयो नेदुः पटहा डिंडिमादयः लोकपालैश्च सहिता जघ्नुस्ताञ्छिवकिंकरान्॥ ४.
खड्गैश्चापि हताः केचिद्गदाभिश्च विपोथिताः ४.
इंद्राद्यौर्लोकपालैश्च गणास्ते च पराङ्गमुखाः ४.
उच्चाटनं कृतं तेषां भृगुणा यज्विना तदा ४.
तेनैव देवा जयिनो जातास्तत्क्षणमेव हि ४.
भूतान्प्रेतान्पिशाचांश्च कृत्वा तानेव पृष्ठतः तीक्ष्णं त्रिशूलमादाय पातयामास तान्रणे॥ ४.
देवान्यक्षान्पिशाचांश्च गुह्यकान्राक्षसां स्तथा ४.
केचिद्द्विधाकृताः खङ्गैर्मुद्गरैश्चापि पोथिताः ४.
शूलैर्भिन्नाश्च शतशः केचिच्च शकलीकृताः ४.
परस्परं परिष्वज्य गतास्तेपि त्रिविष्टपम् बृहस्पतिं पृच्छमानाः कुतोस्माकं जयो भवेत्॥ ४.
बृहस्पतिरुवाचेदं सुरेंद्रं त्वरितस्तदा बृहस्पतिरुवाच ४.
अस्ति चेदीश्वरः कश्चित्फलरूप्यस्य कर्म्मणः ४.
न मंत्रौषधयः सर्वे नाभिचारा न लौकिकाः ४.
ज्ञातुमीशाः संभवंति भक्त्याज्ञेयस्त्वनन्यया ४.
तेन सर्वं संभवंति सुखदुःझखात्मकं जगत् ४.
त्वमिंद्र बालिशो भूत्वा लोकपालैः सहाद्य वै ४.
एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमशोभनाः ४.