बहिरुद्गिरयामास यद्दत्तं चेशवर्ज्जितम्
उड्डीय गिरिमाश्रित्यच्छन्नः कौतुकमैक्षत
प्रमथाः कालयामासुरन्यानपि च याचकान् वीरभद्रः स्वतः प्राप्तः प्रमथानीकिनी वृतः
यज्ञवाटं श्मशानाभं दृष्ट्वा तैः प्रमथैः पुरा
गणाः पश्यत दुर्वृत्तैः प्रारब्धानां च कर्मणाम्
ये द्विषंति महादेवं सर्वकर्मैकसाक्षिणम्
क्व स दक्षो दुराचारः क्व च यज्ञभुजः सुराः
इत्याज्ञा वीरभद्रस्य प्राप्य ते प्रमथा द्रुतम्
तेन ते प्रमथाः सर्वे महाबलपराक्रमाः 4.2.89.
अथ नष्टेषु सर्वेषु प्रमथेषु हरेर्भयात्
ददर्श शार्ङ्गिणं चाग्रे स्वगणैश्च परिष्टुतम्
चक्रिभिर्गदिभिर्जुष्टं खड्गिभिश्चापि शार्ङ्गिभिः
त्वं तु यज्ञपुमानत्र महायज्ञप्रवर्तकः
किं वा दक्षं समानीय देहि युध्यस्व वा मया
प्रायशः शंभुभक्तेषु यतस्त्वं प्रोच्यसेऽग्रणीः
तुष्टेन शंभुना दत्तं तुभ्यं चक्रं सुदर्शनम्
इत्याकर्ण्य वचस्तस्य वीरभद्रस्य चोर्जितम्
त्वं शंभोः सुत देशीयो गणानां प्रवरोस्यहो
योसि सोस्यहमप्यत्र दक्षरक्षणदक्षधीः 4.2.89.
इत्युक्तो वीरभद्रः स तेन वै शार्ङ्गधन्वना
अथ तैः प्रमथैर्विष्णोरनुगा गदिता रणे
ततस्तार्क्ष्यरथः क्रुद्धस्त्वेकैकं रणमूर्धनि
ते भिन्नवक्षसः सर्वे गणा रुधिरवर्षिणः
क्षरंत इव मातंगाः स्रवंत इव पर्वताः
ततः प्रहस्य गणपोऽब्रवीद्वै कुंठनायकम्
परं युध्यसि दैत्येंद्रैर्दानवेंद्रैर्न पार्षदैः
गदिनाऽथ गदा तूर्णं दैत्येंद्रगिरिरेणुकृत्
तदंगसंगमासाद्य विदद्रे शतधा तया
जघान वासुदेवोपि तरसाऽज्ञातवेदनम् 4.2.89.
आताड्य सव्यदोर्दंडे गदां भूमावपातयत्