इत्थं दधीचिनाख्यातं जग्राह वचनं न तत्
प्रोवाच च भृशं क्रुद्धः का चिंता तव मे क्रतोः
तानि सिद्ध्यंति नियतं यथार्थकरणादिह
स्वकर्मसिद्धये चाथ सर्व एव हि चेश्वरः
तत्तथास्तु परं साक्षी नार्थं दद्याच्च कुत्रचित्
जडानि सर्वकर्माणि न फलंतीश्वरं विना
जडान्यपि च बीजानि कालं संप्राप्यवात्मनः 4.2.87.
आदिदेश समीपस्थानालोक्य परितस्त्विति 4.2.87.
ब्रह्मघोषेण तारेण व्योमशब्दगुणं स्फुटम् 4.2.87.
विद्याधरैर्ननंदे च वसुधा ववृधे भृशम् इत्थं प्रवृत्तेऽथ मुनिः कैलासं नारदो ययौ
पुनः स नारदोऽगस्त्य देव्याः प्राक्समुपागतः
दृष्ट्वा स नारदः शंभुं नंदिना सह संकथाम्
उपाविशच्च शैलादि विसृष्टासनमुत्तमम्
आकारेणैव सर्वज्ञस्तद्वृत्तांतं विवेद ह
शरारिणां स्थितिरियमुत्पत्तिप्रलयात्मिका
दृश्यं विनश्वरं सर्वं विशेषाद्यदनीश्वरम्
अभाविनो हि भावस्य भावः क्वापि न संभवेत्
शंभूदीरितमाकर्ण्य स इत्थं मुनिपुंगवः
अवश्यमेव यद्भाव्यं तद्भूतं नात्र संशयः
नापचीयेत ते किंचिन्नोपचीयेत तत्त्वतः 4.2.89.
अहो वराकः संसारः क्व भविष्यत्यनीश्वरः
यतः प्रजापतिर्दक्षो न त्वामाहूतवान्क्रतौ
तव रीढां करिष्यंति किमैश्वर्येण रीढिनाम् अथैश्वर्येण संपन्नाः प्रतिष्ठाभाजनं किमु
महीयसायुषा तेषां वसुभिर्भूरिभिश्च किम्
अचेतनाश्च सावज्ञा जीवंतोपि न कीर्तये
या त्वद्विनिंदाश्रवणात्तृणीचक्रे स्वजीवितम्
सत्यं मुने सती देवी तृणीचक्रे स्वजीवितम्
रुद्रश्चातीवरुद्रोभूद्बहुकोपाग्निदीपितः
प्रत्यक्षः प्रतिमाकारः कालमृत्युप्रकंपनः
आज्ञां देहि पितः किं ते करवै दास्यमुत्तमम् 4.2.89.