राज्ञ्या पत्युः प्रियेषिण्या मंत्रिविज्ञप्तिनुन्नया
विकटायाः पुरः स्थाप्य गृहं धात्रेयिका गता
उवाच नयत क्षिप्रं शिशुं मातृगणाग्रतः 4.2.83.
योगिन्यो विकटावाक्यात्खेचर्यस्ताः क्षणेन तम्
प्रणम्य योगिनीवृंदं तं शिशुं सूर्यवर्चसम्
ब्रह्माणी वैष्णवी रौद्री वाराही नारसिंहिका ।। कौमारी चापि माहेंद्री चामुंडा चैव चंडिका
दृष्ट्वा तं बालकं रम्यं विकटाप्रेषितं ततः
मातृभिश्चेति पुष्टः स यदा किंचिन्न वक्ति च
राज्ययोग्यो भवत्येष महालक्षणलक्षितः
पंचमुद्रा महादेवी तिष्ठते यत्र काम्यदा । यस्याः संसेवनान्नृणां निर्वाणश्रीरदूरतः
सर्वत्रशुभजन्मिन्यां काश्यां मुक्तिः पदेपदे
तत्पीठसेवनादस्य षोडशाब्दाकृतेः शिशोः
एवं मातृगणाशीर्भिर्योगिनीभिः क्षणेन हि 4.2.83.
संप्राप्य तन्महापीठं स्वर्गलोकादिहागतः
तपसातीव तीव्रेण निश्चलेंद्रियचेतसः ।। तस्य राजकुमारस्य प्रसन्नोभूदुमाधवः
आविर्बभूव पुरतो लिंगरूपेण शंकरः
सप्तपातालमुद्भिद्य स्थितं बृहदनुग्रहात
प्रणम्य दंडवद्भूमौ परितुष्टाव धूर्जटिम्
ततः प्रसन्नो भगवान्देवदेवो महेश्वरः
त्वयेदं बालवपुषा वशीकृतं मनो मम
शिवोक्तं च समाकर्ण्य वरदानं पुनःपुनः
तदत्र भवता स्थेयं भवतापहृता सदा
अस्मिँल्लिंगे स्थितः शंभो कुरु भक्तसमीहितम् 4.2.83.
दिश सिद्धिं परामत्र दर्शनात्स्पर्शनान्नतेः
सदैवानुग्रहस्तेषु कर्तव्यो वर एष मे
एवमस्तु यदुक्तं ते वीरवैष्णव सूनुना
विष्ण्वंश एवमुत्पन्नो मम भक्तिपरांगज
काश्यां दास्यत्यभीष्टानि भक्तानां चिंतितान्यहो
दास्यामि च परां सिद्धिमाश्रितेभ्यो न संशयः
यस्तु वेत्स्यति भाग्येन स परां सिद्धिमाप्स्यति