पुनर्निनिंद चात्मानं धर्मपीठ प्रभावतः
जंतूद्वेगकरं मूढं प्रजापीडनपंडितम्
अद्ययावन्मम गतं वृथाजन्माल्पमेधस
एवं बहु विनिंद्य स्वं नत्वा धर्मेश्वरं विभुम्
ततोमात्यान्समाहूय क्रमायातांश्चिरंतनान् 4.2.81.
ब्राह्मणांश्चनमस्कृत्य तेभ्यो वृत्तीः प्रदाय च
परिदंड्य च दंडार्हान्साधूंश्च परितोष्य च
समागच्छदथैकाकी काशीं श्रेयोविकासिनीम्
धर्मेशदर्शनान्नित्यं तथाभूतः स दुर्दमः
इत्थं धर्मेश माहात्म्यं मया स्वल्पं निरूपितम्
इदं धर्मेश्वराख्यानं यः श्रोष्यति नरोत्तमः
श्राद्धकाले विशेषेण धर्मेशाख्यानमुत्तमम्
धर्माख्यानमिदं शृण्वन्नपि दूरस्थितः सुधीः
राज्ञ्युवाच अवधेहि धरानाथ कथयामि यथातथम्
पुरा पुरः श्रीदपत्न्याः श्रीमुख्या ब्रह्मसूनुना
चीर्णं चाथ तया देव्या पुत्रोभून्नलकूबरः
विधिनाप्यत्र संपूज्या गौरी सर्वविधानवित्
मार्गशीर्ष तृतीयायां शुक्लायां कलशोपरि
अविच्छिन्नं नवीनं च रजनीरागरंजितम्
तस्योपरि शुभं पद्मं रविरश्मिविकासितम्
विधिं संपूजयेद्भक्त्या रत्नपट्टाबंरादिभिः
सुगंधैश्चंदनाद्यैश्च कर्पूर मृगनाभिभिः
धूपैरगुरुमुख्यैश्च रम्ये कुसुममंडपे 4.2.83.
हस्तमात्रमिते कुंडे जातवेदस इत्यृचा
सहस्रकमलानां च स्मेराणां स्वयमेव हि
दद्यादाचार्यवर्याय सालंकारां सलक्षणाम्
प्रातःस्नात्वा चतुर्थ्यां च संपूज्याचार्यमादृतः
सोपस्करां च तां मृर्तिमाचार्याय निवेदयेत्
नमो विश्वविधानज्ञे विधे विविधकारिणि
सहसं भोजयित्वाथ द्विजानां भक्तिपूर्वकम्