वागिंद्रियं तदीयं च प्रोच्चरत्तदहर्निशम्
एतन्नामाक्षररसं रसयंती दिवानिशम् 4.2.74.
संमार्जनं रंगमालाः प्रासादं परितः सदा
तत्र पाशुपता ये वै प्रणवेशार्चने रताः
वैशाखस्य चतुर्दश्यामेकदा सा तु माधवी
यात्रामिलितभक्तेषु प्रातर्यातेषु सर्वतः
गायंती मधुरं गीतं नृत्यंती निजलीलया
अनेनैव शरीरेण पार्थिवेन महामतिः
प्रादुर्बभूव यल्लिंगाज्ज्योतिर्जटिलितांबरम्
राधशुक्लचतुर्दश्यामद्यापि क्षेत्रवासिनः
तत्र जागरणं कृत्वा चतुर्दश्यामुपोषिताः
ब्रह्मांडोदर मध्ये तु यानि तीर्थानि सर्वतः 4.2.74.
सर्वाण्यायतनान्याशु साब्धीनि स गिरीण्यपि ।। 4.2.74.
ये निंदंति महादेवं क्षेत्रं निंदंति येऽधियः 4.2.74.
ओंकारसदृशं लिंगं न क्वचिज्जगतीतले
इममध्यायमाकर्ण्य नरस्तद्गतमानसः
स्कंद देव्यै समाख्यातं तदाख्याहि कृपां कुरु
आकर्णय महाप्राज्ञ यथा देवेन भाषितम्
वृत्रं निहत्य वृत्रारिर्ब्रह्महत्यामवाप्तवान्
अपानुनुत्सुस्तद्याहि काशीं विश्वेशपालिताम्
नान्यत्किंचित्क्वचिद्दृष्टं ब्रह्महत्यामहौषधम्
भैरवस्यापिहस्ताग्रादपतद्वैधसं शिरः
सीमानमपि संप्राप्य शक्रानंदवनस्य हि
अन्येषामपि पापानां महापापजुषामपि
महापातकतो मुक्तिः काश्यामे व शतक्रतो
निर्वाणनगरी काशी काशी सर्वाघसंघहृत् ।। 4.2.81.
ब्रह्महत्याभयं यस्य यस्य संसारतो भयम्
जंतूनां कर्मबीजानां यत्र देहविसर्जने
तां काशीं प्राप्य वृत्रारे वृत्रहत्यापनुत्तये
बृहस्पतेरिति वचो निशम्य स सहस्रदृक्