अव्यात्सदा दरदरीं जगदीश्वरी नो नाभिं नभोगतिरजात्वथ पृष्ठदेशम्
ऊरुद्वयं च विपुला ललिता च जानू जंघे जवाऽवतु कठोरतरात्र गुल्फौ
गृहं रक्षतु नो लक्ष्मीः क्षेत्रं क्षेमकरी सदा
यशः पातु महादेवी धर्मं पातु धनुर्धरी
रणे राजकुले द्यूते संग्रामे शत्रुसंकटे
इति स्तुत्वा जगद्धात्रीं प्रणेमुश्च पुनःपुनः
ततस्तुष्टा जगन्माता तानाह सुरसत्तमान्
तुष्टाहमनया स्तुत्या नितरां तु यथार्थया
तस्याहं नाशयिष्यामि विपदं च पदे पदे
एतत्स्तोत्रस्य कवचं परिधास्यति यो नरः 4.2.72.
अद्यप्रभृति मे नाम दुर्गेति ख्यातिमेष्यति
ये मां दुर्गां शरणगा न तेषां दुर्गतिः क्वचित्
अनया कवचं कृत्वा मा बिभेतु यमादपि
झोटिंगा राक्षसाः क्रूरा विष सर्पाग्नि दस्यवः
वातपित्तादि जनितास्तथा च विषमज्वराः
वज्रपंजर नामैतत्स्तोत्रं दुर्गाप्रशंसनम्
अष्टजप्तेन चानेन योभिमंत्र्य जलं पिबेत्
गर्भपीडा तु नो जातु भविष्यत्यभिमंत्रणात्
यत्र सान्निध्यमेतस्य स्तवस्येह भविष्यति
रक्षां परिकरिष्यंति मद्भक्तानां ममाज्ञया 4.2.72.
तेपि स्वर्गौकसः सर्वे स्वंस्वं स्वर्गं ययुर्मुदा स्कंद उवाच काश्यां सेव्या यथा सा च तच्छृणुष्व वदामि ते
अष्टम्यां च चतुर्दश्यां भौमवारे विशेषतः
नवरात्रं प्रयत्नेन प्रत्यहं सा समर्चिता
महापूजोपहारैश्च महाबलिनिवेदनैः
प्रतिसंवत्सरं तस्याः कार्या यात्रा प्रयत्नतः
यो न सांवत्सरीं यात्रां दुर्गायाः कुरुते कुधीः
दुर्गाकुंडे नरः स्नात्वा सर्वदुर्गार्तिहारिणीम्
सा दुर्गाशक्तिभिः सार्धं काशीं रक्षति सर्वतः
रक्षंति क्षेत्रमेतद्वै तथान्या नवशक्तयः
शतनेत्रा सहस्रास्या तथायुतभुजापरा 4.2.72.