ततो नभोंगणाद्दूरात्क्षिप्त्वा स जगदंबिकाम् 4.2.72.
अथांतरिक्षगा देवी तस्य मार्गणमध्यगा
तं विधूय शरत्रातं निजेषु निकरैरलम्
हृदि विद्धस्तया देव्या स च तेन महेषुणा
महारुधिरधाराभिः स्रवंतीं च प्रवर्तयन्
देवदुंदुभयो नेदुः प्रहृष्टानि जगंति च
पुष्पवृष्टिं प्रकुर्वंतः प्राप्ता देवा महर्षिभिः
महेश्वर महाशक्ते दैत्यद्रुमकुठारके
त्रैलोक्यव्यापिनि शिवे शंखचक्रगदाधरि
हंसयाने नमस्तुभ्यं सर्वसृष्टिविधायिनि
त्वमैंद्री त्वं च कौबेरी वायवी त्वं त्वमंबुपा 4.2.72.
शशांककौमुदी त्वं च सौरी शक्तिस्त्वमेव च
त्वं गौरी त्वं च सावित्री त्वं गायत्री सरस्वती
चेतः स्वरूपिणी त्वं वै त्वं सर्वेंद्रियरूपिणी
शब्दादि रूपिणी त्वं वै करणानुग्रहा त्वमु
त्वं परासि महादेवि त्वं च देवि परापरा
सर्वरूपा त्वमीशानि त्वमरूपासि सर्वगे
वषड्वौषट्स्वरूपासि त्वमेव प्रणवात्मिका
चतुर्वर्गात्मिका त्वं वै चतुर्वर्गफलोदये
यद्दृश्यं यददृश्यं च स्थूलसूक्ष्मस्वरूपतः
मातस्त्वयाद्य विनिहत्य महासुरेंद्रं दुर्गं निसर्गविबुधार्पितदैत्यसैन्यम् 4.2.72.
लोके त एव धनधान्यसमृद्धिभाजस्ते पुत्रपौत्रसुकलत्र सुमित्रवंतः
त्वद्भक्तिचेतसि जनेन विपत्तिलेशः क्लेशः क्व वानुभवती नतिकृत्सु पुंसु
चित्रं यदत्र समरे स हि दुर्गदैत्यस्त्वद्दृष्टिपातमधिगम्य सुधानिधानम्
प्राच्यां मृडानि परिपाहि सदा नतान्नो याम्यामव प्रतिपदं विपदो भवानि
ब्रह्माणि रक्ष सततं नतमौलिदेशं त्वं वैष्णवि प्रतिकुलं परिपालयाधः
पातु त्रिशूलममले तव मौलिजान्नो भालस्थलं शशिकला मृदुमाभ्रुवौ च
श्रोत्रद्वयं श्रुतिरवा दशनावलिं श्रीश्चंडी कपोलयुगलं रसनां च वाणी
कंठप्रदेशमवतादिह नीलकंठी भूदारशक्तिरनिशं च कृकाटिकायाम्
हस्तांगुलीः कमलजा विरजा नखांश्च कक्षांतरं तरणिमंडलगा तमोघ्नी 4.2.72.