यन्नामस्मरणादेव न भयं कलिकालतः
महाकालाभिधं लिंगं दर्शनान्मोक्षदं परम् 4.2.69.
आविरासीदिह महत्पुष्करेण सहैव तु
स्नात्वाऽयोगंधकुंडे तु भवात्तारयते पितॄन्
त्रिलोचनादुदीच्यां तु तद्दृष्टमुक्तये मतम् कामेश्वरोत्तरे भागे दृष्टं विमलसिद्धिदम्
विश्वस्थानादिहायातं लिंगं वै विमलेश्वरम्
महाव्रतं महालिंगं महेंद्रादिह संस्थितम्
वृंदारकर्षिवृंदानां स्तुवतां प्रथमे युगे
महादेवेति तैरुक्तं यन्मनोरथपूरणात
मुक्तिक्षेत्रं कृतं येन महालिंगेन काशिका
शंभुलोके गमस्तस्य यत्रतत्र मृतस्य हि
कल्पांतरेपि न त्यक्तं कदाप्यानंदकाननम् 4.2.69.
तत्प्रसादोयमतुलः सर्वरत्नमयः शुभः
वाराणस्यामधिष्ठात्री देवता साभिलाषदा
वाराणस्यां महादेवो दृष्टो यैर्लिंगरूपधृक्
वाराणस्यां महादेवं समभ्यर्च्य सकृन्नरः
पवित्रपर्वणि सदा श्रावणे मासि यत्नतः
पितामहेश्वरं लिंगं गयातीर्थादिहागतम्
धर्मेण यत्र वै तप्तं युगानामयुतं शतम्
पितामहेश्वरं लिंगं तत्राभ्यर्च्य नरो मुदा
प्रयागात्तीर्थराजाच्च शूलटंको महेश्वरः
निर्वाणमंडपाद्रम्यादवाच्यामतिनिर्मलः 4.2.69.
देवेनैव वरो दत्तो यत्र पूर्वं युगांतरे
यः प्रयाग इह स्नातो नमस्यति महेश्वरम्
प्रयागस्नानजात्पुण्याच्छूलटंक विलोकनात्
शंकुकर्णान्महाक्षेत्रान्महातेज इतीरितम्
महातेजोनिधिस्तस्य प्रासादोतीवनिर्मलः
तल्लिंगदर्शनात्स्पर्शात्स्तवनाच्च समर्चनात्
विनायकेश्वरात्पूर्वं महातेजः समर्चनात्
रुद्रकोटिसमाख्यातात्तीर्थात्परमपावनात्