कृत्तिवासेश्वरे लिंगे स्थास्येहं तदनुग्रहे
त्रिकालमागमिष्यंति कृत्तिवासे न संशयः
सदाचारविनिर्मुक्ताः सत्यशौचपराङ्मुखाः
शूद्रान्नसेविनो विप्रा जिह्वाला अतिलालसाः
कृत्तिवासेश्वरं प्राप्य सर्वपापविवर्जिताः
कृत्तिवासेश्वरं लिंगं सेव्यं काश्यां ततो नरैः
कृत्तिवासेश्वरे लिंगे लभ्यस्त्वेकेन जन्मना नश्येत्सद्यो विनश्येत कृत्तिवासे श्वरेक्षणात् ।।4.2.68.
कृत्तिवासेश्वरं लिंगं येर्चयिष्यंति मानवाः
अविमुक्तेऽत्र वस्तव्यं जप्तव्यं शतरुद्रियम्
सप्तकोटिमहारुद्रैः सुजप्तैर्यत्फलं भवेत्
माघ कृष्णचतुर्दश्यामुपोष्य निशि जागृयात्
शुक्लायां पंचदश्यां यश्चैत्र्यां कर्ता महोत्सवम्
कथयित्वेति देवेशस्तत्कृत्तिं परिगृह्य च
महामहोत्सवो जातस्तस्मिन्नहनि कुंभज
यत्रच्छत्रीकृतो दैत्यः शूलमारोप्य भूतले
तस्मिन्कुंडे नरः स्नात्वा कृत्वा च पितृतर्पणम्
स्कंद उवाच काका हंसत्वमापन्नास्तत्तीर्थस्य प्रभावतः ।। 4.2.68.
एकदा कृत्तिवासे तु चैत्र्यां यात्राऽभवत्पुरा
बहुदेवलकैर्विप्र तं दृष्ट्वा पक्षिणो मिलन्
बलिपुष्टैरपुष्टांगा रटतः करटाः कटु
ते हन्यमाना न्यपतंस्तस्मिन्कुंडे नभोंगणात्
आश्चर्यवंतस्तत्रत्या यात्रायां मिलिता जनाः
अस्मासु वीक्षमाणेषु काकाः कुंडेत्र ये पतन्
हंसतीर्थं तदारभ्य कृत्तिवास समीपतः
अतीव मलिनात्मानो महामलिन कर्मभिः
काश्यां सदैव वस्तव्यं स्नातव्यं हंसतीर्थके
काश्यां लिंगान्यनेकानि मुने संति पदेपदे 4.2.68.
कृत्तिवासं समाराध्य भक्तियुक्तेन चेतसा
जपो दानं तपो होमस्तर्पणं देवतार्चनम्
तीर्थं त्वनादिसंसिद्धमेतत्कलशसंभव