धुवं काश्यां प्रविष्टा ये ते प्रविष्टा ममोदरे
येषां हि संस्थितिः काश्यां लिंगार्चनरतात्मनाम्
स्थावरा जंगमाः काश्यामचेतनसचेतनाः
वाचि वाराणसी येषां श्रुतौ वैश्वेश्वरी कथा
वाराणसीति काशीति रुद्रावास इति स्फुटम्
आनंदकाननं प्राप्य ये निरानंदभूमिकाम्
अद्यैव वास्तुमरणं बहुकालांतरेपि वा
अवश्यंभाविनो भावा भविष्यंति पदेपदे 4.2.55.
वरं विघ्नसहस्राणि सोढव्यानि पदेपदे
कियन्निमेषसंभोग्याः संति लक्ष्म्याः पदेपदे
विश्वनाथो ह्यहं नाथः काशिकामुक्तिकाशिका
पंचक्रोश्यापरिमिता तनुरेषा पुरी मम
संसारभारखिन्नानां यातायातकृतां सदा
मंडपः कल्पवल्लीनां मनोरथफलैरलम्
चक्रवर्तेरियं छत्रं विचित्रं सर्वतापहृत्
निर्वाणलक्ष्मीं ये पुण्याः परिवांछंति लीलया
ममानंदवने ये वै निरं तर वनौकसः
निर्ममं चापि निर्मोहं या मामपि विमोहयेत् ।। 4.2.55.
नामापि मधुरं यस्याः परानंदप्रकाशकम्
काशीनामसुधापानं ये कुर्वंति निरंतरम्
ममतारहितस्यापि मम सर्वात्मनो ध्रुवम्
रहस्यमिति विज्ञाय वाराणस्या गणेश्वरैः
अन्यथा ताश्च योगिन्यः सरविः सपितामहः
अतीव भद्रं संजातं काश्यां तिष्ठत्सु तेषु हि
लब्धप्रवेशास्तावंतस्ते सर्वे मत्स्वरूपिणः
अन्यानपि प्रेषयामि मत्पार्श्वपरिवर्तिनः
विचार्येति महादेवः समाहूय गजाननम्
तत्रस्थितोपि संसिद्धयै यतस्व सहितो गणैः 4.2.55.
आधाय शासनं मूर्ध्नि गणाधीशोथ धूर्जटेः
महाशाखविशाखाभ्यां नंदिभृंगिपुरोगमः