सोमनंदीश्वरं दृष्ट्वा लिंगं नंदवने परम्
तदुत्तरे विलोक्याथ नंदिषेणेश्वरं नरः
कालेश्वरं महालिंगं गंगायाः पश्चिमोत्तरे
पिंगलेश्वरमभ्यर्च्य कालेशात्किंचिदुत्तरे
कुक्कुटेश्वर लिंगस्य येत्र भक्तिं वितन्वते
आनंदकाननं प्राप्य स्थितेषु स्थाणुरब्रवीत् ।। 4.2.53.
कार्यमस्माकमेवैतद्यदि सम्यग्विमृश्यते
प्रमथेषु प्रविष्टेषु मायावीर्यमहत्स्वपि
क्रमेण प्रेषयिष्यामि योस्ति मे स्वपरिच्छदः
संप्रधार्येति हृदये देवदेवेन शूलिना
कुंडोदरो मयूराख्यो बाणो गोकर्ण एव च
कृत्वोपायशतं तैस्तु दिवोदासस्य संभ्रमे यदैकोपि समर्थो न तदा तत्रैव संस्थितम्
अपराधशतेष्वीशः केन तुष्यति कर्मणा
एकस्मिञ्शांभवे लिंगे विधिनात्र समर्चिते
न तुष्यति तथा शंभुर्यज्ञदानतपोव्रतैः
लिंगार्चनविधानज्ञो लिंगार्चनरतः सदा 4.2.53.
न गोशतप्रदानेन न स्वर्णशतदानतः
अश्वमेधादिभिर्यागैर्न तत्फलमवाप्यते
स्नापयित्वा विधानेन यो लिंगस्नपनोदकम्
लिंग स्नपनवार्भिर्यः कुर्यान्मूर्ध्न्यभिषेचनम्
लिंगं समर्चितं दृष्ट्वा यः कुर्यात्प्रणतिं सकृत्
लिंगं यः स्थापयेद्भक्त्या सप्तजन्मकृतादघात्
विचार्येति गणैः काश्यां स्वामिद्रोहोपशांतये
कुंडोदरेश्वरं लिंगं दृष्ट्वा लोलार्कसन्निधौ
कुंडोदरेश्वराल्लिंगात्प्रतीच्यामसिरोधसि
मयूरेशप्रतीच्यां च लिंगं बाणेश्वरं महत् 4.2.53.
गोकर्णेशं महालिंगमंतर्गेहस्य पश्चिमे
गोकर्णेश्वर भक्तस्य पंचत्व समये सति
महिमानं महत्त्वं तु तत्काश्याः पर्यवर्णयत्
वैष्णव्या मायया विश्वं भ्राम्येतात्र ययाखिलम्