असौ यस्ताम्रो अरुण उत बभ्रुः सुमंगलः 1.3.1.7.
नमस्ताम्रायारुणाय शिवाय परमात्मने
त्वद्रूपमखिलं देव जगदेतच्चराचरम्
वर्षतां च पयोदानां निर्झराणां च भूयसाम्
अग्नेरापः समुद्भूतास्त्वत्तो हि परमात्मनः
शीतो भव महादेव शोणाचल कृपानिधे
इति स्तुतः सुरैः सर्वेरानतैर्भक्तवत्सलः
प्रावर्त्तत पुनर्नद्यो निर्झराश्च बहूदकाः
तथापि तरुणार्कोद्यत्कालाग्निशतकोटिभिः
विसृज्य विश्वसलिलं नदीश्च रसविक्षरैः
तीर्थानि तानि तान्यासन्परितः प्रार्थनावशात् ।। 1.3.1.7.
तीर्थानामुद्भवं सर्व श्रोतुं समुपचक्रमे
भगवन्ब्रूहि सकलं तीर्थानामुद्भवं मम
इति तस्या वचः शृण्वन्गिरीशात्संश्रुतं पुरा
तत्र स्नात्वा पुरा शक्रो ब्रह्महत्यां व्यपोहयत्
ब्रह्मतीर्थं पुनर्दिव्यं वह्निःकोणे समुत्थितम्
याम्यं नाम महातीर्थं यमभागे विजृंभते
नैर्ऋतं तु महातीर्थं नैर्ऋत्यां दिशि शोभते
पश्चिमे वारुणं तीर्थं दिग्भागे च प्रकाशते
वायवे वायवीयं च तीर्थमत्र प्रकाशते
उत्तरे चात्र दिग्भागे सोमतीर्थमिति स्मृतम् 1.3.1.7.
ऐशाने चात्र दिग्भागे विष्णुतीर्थमिति स्मृतम्
मार्कण्डेयः पुरा देवि प्रार्थयामास शंकरम्
बहूनामिह तीर्थानामेकत्र स्यात्समागमः
इति तस्य वचः श्रुत्वा देवदेव उमापतिः
सन्निधिं मम संप्राप्तः सेवते गूढरूपतः
नान्यदन्वेषणीयं ते तीर्थमत्र महामुने
तस्माद्भक्तियुतैर्नित्यं सर्वतीर्थसमागमः
इति देवि पुरा देवो मार्कडेयाय शंकरः
सदोपहारवेलायां दृश्यानि किल मानवैः