नभो निकष पाषाणो मेरुकांचन रेखितः
सुनीलगगनं यद्वद्भूषितं तु कलावता
दंडवत्प्रणिपत्याथ परितः परिलुठ्य च
नारदेन सनंदेन सनकेन सुसंस्तुतः 4.1.20.
स्पर्शनाद्देवदेवस्य सुसंस्कृतमयी शुभा
न तृप्तिमधिगच्छामि शृण्वन्वाराणसीकथाम्
अनुग्रहो यदि मयि योग्योस्मि श्रवणे यदि
कोसौ भैरवनामात्र काशिपुर्यां व्यवस्थितः
कथमाराधितश्चैव सिद्धिदः साधकस्य वै
तथा न कस्यचिन्मन्ये ततो वक्ष्याम्यशेषतः
प्रादुर्भावं भैरवस्य महापातकनाशनम्
पाणिभ्यां परितः प्रपीड्य सुदृढं निश्चोत्य निश्चोत्य च ब्रह्मांडं सकलं पचेलिमरसालोच्चैः फलाभं मुहुः
कुंभयोने न वेत्त्येव महिमानं महेशितुः
न चित्रमत्र भूदेव भवमाया दुरत्यया
वेदयेद्यदिचात्मानं स एव परमेश्वरः 4.1.31.
स सर्वगोपि नेक्ष्येत स्वात्मारामो महेश्वरः
पुरा पितामहं विप्र मेरुशृंगे महर्षयः
समा यया महेशस्य मोहितो लोकसंभवः
जगद्योनिरहं धाता स्वयंभूरेक ईश्वरः
प्रवर्तको हि जगतामहमेको निवर्तकः
तस्यैवं ब्रुवतो धातुः क्रतुर्नारायणांशजः
अविज्ञाय परं तत्त्वं किमेतत्प्रतिपाद्यते
अहं कर्ता हि लोकानां यज्ञो नारायणः परः
अहमेव परं ज्योतिरहमेव परा गतिः
एवं विप्र कृतौ मोहात्परस्परजयैषिणौ 4.1.31.
यूयमेव न संदेहः किं तत्त्वं प्रतितिष्ठत
श्रुतय ऊचुः यदि मान्या वयं देवौ सृष्टिस्थितिकरौ विभू
श्रुत्युक्तमिदमाकर्ण्य प्रोचतुस्तौ श्रुतीः प्रति
ऋगुवाच यदंतःस्थानि भूतानि यतः सर्वं प्रवर्तते
येन प्रमाणं हि वयं स एकः सर्वदृक्छिवः