यदा प्रभृति रे बाल निरगात्तपसे भवान्
तैस्तैः सपत्नीदुर्वाक्यैर्दुनोपि त्वं यथार्भक
न निद्रामि न जागर्मि नाश्नामि न पिबाम्यहम्
निद्रादरिद्रनयना स्वप्नेपि न तवाननम् 4.1.20.
त्वदाननप्रतिनिधिर्विधुर्विधुरया मया
त्वदालापसमालापं कलयन्किलकाकलीम्
त्वदंगसंगमधुरो ध्रुवधूपितयामया
के देशाः काश्च सरितः के शैलास्त्वत्कृते ध्रुव
अध्रुवं सर्वमेवैतत्पश्यंत्यंधीकृतास्म्यहम्
मृदुलानि तवांगानि क्वेमानि क्व तपस्त्विदम्
अनेन तपसा वत्स त्वयाऽऽप्यं किमनेनसा
अनेन वयसा बाल खेलनीयं त्वयाऽनिशम्
ततः कौमारमासाद्य वयोऽभिध्यानशीलिना
वयोथ चतुरं प्राप्य योषास्रक्चंदनादिकान् 4.1.20.
उत्पाद्याथ बहून्पुत्रान्गुणिनो धर्मवत्सलान्
इदानीमेव तपसि बाल्ये वयसि कः श्रमः
विपक्षपरिभूतेन हृतमानेन केनचित्
हृतमानेन तप्तव्यं निशम्येति वचो ध्रुवः
जनयित्रीमनाभाष्य भूतभीतिं विहाय च
सापि भूतावली भीतिंबहुभीषणभूषणा
परितः परिवेषाभं सूर्यस्योच्चैः स्फुरत्प्रभम्
भूतावली तमालोक्य स्फुरच्चक्रसुदर्शनम्
अतीव निष्कंपहृदं गोविदार्पितचेतसम्
सापि प्रत्युतभीतातं ध्रुवं ध्रुवविनिश्चयम् 4.1.20.
गर्जत्कादंबिनीजालं व्योम्नि वै व्याकुलं यथा
अथ जंभारिणा सार्धं भीताः सर्वे दिवौकसः
नत्वा विज्ञापयामासुः परिष्टुत्या पितामहम्
तपता तापिताः सर्वे त्रिलोकी तलवासिनः
सम्यक्संविद्महे तात धुवस्य न मनीषितम्
इति विज्ञापितो देवैर्विहस्य चतुराननः