तमः संकेतसदनं व्याघ्रं वै वदनं महत्
उलूकाकारतां धृत्वा फूत्कारैरतिदारुणैः
यक्षिणी काचिदानीय रुदंतं कस्यचिच्छिशुम्
पिपासिताद्य रुधिरं तेपि पास्याम्यहं धुव 4.1.20.
अनीय तृणदारूणि परिस्तीर्य समंततः
वेताली रूपमास्थाय भंक्त्वा काचित्तरून्गिरीन्
अन्या सुनीतिरूपेण तमभिप्रेक्ष्य दूरतः
उवाच च वचश्चाटु बहुमाया विनिर्मितम्
त्वदेकशरणां वत्स बत मृत्युर्जिघांसति
प्रतिग्रामं प्रतिपुरं प्रत्यध्वं प्रतिकाननम्
यदा प्रभृति रे बाल निरगात्तपसे भवान्
तैस्तैः सपत्नीदुर्वाक्यैर्दुनोपि त्वं यथार्भक
न निद्रामि न जागर्मि नाश्नामि न पिबाम्यहम्
निद्रादरिद्रनयना स्वप्नेपि न तवाननम् 4.1.20.
त्वदाननप्रतिनिधिर्विधुर्विधुरया मया
त्वदालापसमालापं कलयन्किलकाकलीम्
त्वदंगसंगमधुरो ध्रुवधूपितयामया
के देशाः काश्च सरितः के शैलास्त्वत्कृते ध्रुव
अध्रुवं सर्वमेवैतत्पश्यंत्यंधीकृतास्म्यहम्
मृदुलानि तवांगानि क्वेमानि क्व तपस्त्विदम्
अनेन तपसा वत्स त्वयाऽऽप्यं किमनेनसा
अनेन वयसा बाल खेलनीयं त्वयाऽनिशम्
ततः कौमारमासाद्य वयोऽभिध्यानशीलिना
वयोथ चतुरं प्राप्य योषास्रक्चंदनादिकान् 4.1.20.
उत्पाद्याथ बहून्पुत्रान्गुणिनो धर्मवत्सलान्
इदानीमेव तपसि बाल्ये वयसि कः श्रमः
विपक्षपरिभूतेन हृतमानेन केनचित्
हृतमानेन तप्तव्यं निशम्येति वचो ध्रुवः
जनयित्रीमनाभाष्य भूतभीतिं विहाय च
सापि भूतावली भीतिंबहुभीषणभूषणा