तावत्तताप स तपस्त्वगस्थिपरिशेषितम् 4.1.13.
क्रूरदृग्वीक्षते यावत्पुनःपुनरिदं वदन् 4.1.13.
देवेन दत्ता ये तुभ्यं वराः संतु तथैव ते 4.1.13.
पुर्यां यक्षेश्वराणां ते स्वरूपमिति वर्णितम्
रम्यं मधुवनं प्राप यमुनायास्तटे महत
आद्यं भगवतः स्थानं तत्पुण्यं हरिमेधसः
जपन्स वासुदेवाख्यं परंब्रह्म निरामयम्
हरिर्हरित्सु सर्वासु हरिर्हरिमरीचिषु
जले शालूरकूर्मादि रूपेण भगवान्हरिः
अनंतरूपः पाताले गगनेऽनंतसंज्ञकः
देवेषु यो वसेन्नित्यं देवानां वसतिर्हि यः
विष्लृव्याप्तावयंधातुर्यत्रसार्थकतां गतः
सर्वेषां च हृषीकाणामीशनात्परमेश्वरः
न च्यवंतेपि यद्भक्ता महति प्रलये सति 4.1.20.
इदं चराचरं विश्वं यो बभार स्वलीलया
तस्येक्षणे समीक्षेते नान्यद्विप्णुपदादृते
नान्य शब्दग्रहौ तस्य जातौ शब्दग्रहावपि
गोविंदचरणार्थार्चां तत्प्रियंकर्मवै विना
निर्द्वंद्वचरणद्वंद्वं तन्मनो मनुते हरेः
चरणौ विष्णुशरणौ हित्वा नारायणांगणम्
वाणीप्रमाणी क्रियते गोविंदगुणवर्णने
नितांतकमलाकांत नामधेयसुधारसम्
श्रीमुकुंद पदद्वंद्व पद्मामोदप्रमोदितम्
त्वगिंद्रियं मधुरिपोः परिस्पृश्य पदद्वयम् 4.1.20.
शब्दादिविषयाधारं सारं दामोदरं परम्
लुप्तानि सर्वतेजांसि तत्तपस्तपनोदये
इंद्र चंद्राग्नि वरुण समीरण धनाधिपाः
वैमानिकास्तथाऽन्येपि वसुमुख्या दिवौकसः
यत्र यत्र ध्रुवः पादं मिनोति पृथिवीतले
अहो तदंगसंगीनि त्यक्त्वा जाड्यं जलान्यपि