यदा यदैव तां पृच्छेदयेगुणनिधिः सुतः
तदा तदेति सा ब्रूयादिदानीं स बहिर्गतः
अधीत्याध्ययनार्थं स द्वित्रैर्मित्रैः समं ययौ
न तत्कर्म च तद्वृत्तं किंचिद्वेत्ति स दीक्षितः
गृह्योक्तेन विधानेन पाणिग्राहमकारयत्
शास्ति स्नेहार्द्रहृदया क्रोधनस्ते पितेत्यलम् 4.1.13.
आच्छादयामि ते नित्यं पितुरग्रे कुचेष्टितम्
ब्राह्मणानां धनं पुत्र सद्विद्या साधुसंगमः
इति रूढिमिह प्राप्तास्तव पूर्वपितामहाः
सद्विद्या सुमनो धेहि ब्राह्मणाचारमाचर
ऊनविंशतिकोऽसि त्वमेषा षोडशवार्षिकी
एतां संवृणु सद्वृत्तां पितृभक्तियुता भव
ततोऽपत्रपसे किं न त्यज दुर्वृत्ततां शिशो
तेभ्योपि न बिभेषि त्वं शुद्धोस्युभय वंशतः
गृहेपि शिष्यान्पश्यैतान्पितुस्ते विनयोचितान्
श्रद्धां विहाय ते ताते वृत्तिलोपं करिष्यति 4.1.13.
अनंतरं हसिष्यंति युक्तं दीक्षिततास्त्विति
मातुश्चरित्रं तनयो धत्ते दुर्भाषणैरिति
तदंघ्रिलीनमनसो मम साक्षी महेश्वरः
अहो बलीयान्सविधिर्येन जाता भवानिति
न तत्याज च तद्धर्मं दुर्बोधो व्यसनी यतः
सपारदारैर्व्यसनैरेभिः कोत्र न खंडितः
अर्पयेद्द्यूतकाराणां सकुप्यं वसनादिकम्
स्वपंत्यास्त्वेकदाऽऽदाय दुरोदरिकरेऽर्पयत्
दीक्षितेन परिज्ञाता दैवाद्द्यूतकृतः करे पृष्टस्तेनाथ निर्बंधादसकृत्प्रत्युवाच किम्
ममाक्षिपसि विप्रोच्चैः किं मया चौर्य कर्मणा 4.1.13.
मम मातुर्हि पूर्वे द्युर्जित्वानीतो हि शाटकः
अन्येषां द्यूतकर्तृणां भूरि तेनार्पितं वसु
भाजनानि विचित्राणि कांस्य ताम्रमयानि च
न तेन सदृशः कश्चिदाक्षिको भूमिमंडले