गणावूचतुः शिवशर्मन्महाप्राज्ञ परिशुद्धेंद्रियेश्वर
सुहृदि प्रेमसंपन्ने त्वय्यनुद्यं न किंचन
आसीत्कांपिल्यनगरे सोमयाजिकुलोद्भवः
वेदवेदांगवेदार्थान्वेदोक्ताचारचंचुरः
अग्निशुश्रूषणरतो वेदाध्ययनतत्परः
कृतोपनयनः सोथ विद्यां जग्राह भूरिशः 4.1.13.
आदायादाय बहुशो धनं मातुः सकाशतः
संत्यक्त ब्राह्मणाचारः संध्यास्नानपराङ्मुखः
नटपाखंडिभंडैश्च बद्धप्रेमपरंपरः
प्रेरितोपि जनन्या स न याति पितुरंतिकम्
यदा यदैव तां पृच्छेदयेगुणनिधिः सुतः
तदा तदेति सा ब्रूयादिदानीं स बहिर्गतः
अधीत्याध्ययनार्थं स द्वित्रैर्मित्रैः समं ययौ
न तत्कर्म च तद्वृत्तं किंचिद्वेत्ति स दीक्षितः
गृह्योक्तेन विधानेन पाणिग्राहमकारयत्
शास्ति स्नेहार्द्रहृदया क्रोधनस्ते पितेत्यलम् 4.1.13.
आच्छादयामि ते नित्यं पितुरग्रे कुचेष्टितम्
ब्राह्मणानां धनं पुत्र सद्विद्या साधुसंगमः
इति रूढिमिह प्राप्तास्तव पूर्वपितामहाः
सद्विद्या सुमनो धेहि ब्राह्मणाचारमाचर
ऊनविंशतिकोऽसि त्वमेषा षोडशवार्षिकी
एतां संवृणु सद्वृत्तां पितृभक्तियुता भव
ततोऽपत्रपसे किं न त्यज दुर्वृत्ततां शिशो
तेभ्योपि न बिभेषि त्वं शुद्धोस्युभय वंशतः
गृहेपि शिष्यान्पश्यैतान्पितुस्ते विनयोचितान्
श्रद्धां विहाय ते ताते वृत्तिलोपं करिष्यति 4.1.13.
अनंतरं हसिष्यंति युक्तं दीक्षिततास्त्विति
मातुश्चरित्रं तनयो धत्ते दुर्भाषणैरिति
तदंघ्रिलीनमनसो मम साक्षी महेश्वरः
अहो बलीयान्सविधिर्येन जाता भवानिति