महाकालपताकाग्रैः स्पृष्टपृष्ठास्तुरंगमाः
महाकालमहाकालमहाकालेतिसंततम्
एवमाराध्य भूतेशं महाकालं ततो द्विजः 4.1.7.
युगेयुगे द्वारवत्या रत्नानि परितो मुषन् 4.1.7.
चिंतार्णवे निमग्नोभूत्त्यक्ताशो जीविते धने 4.1.7.
एवं चिंतयतस्तस्य पीडासीदतिदारुणा 4.1.7.
तद्विमानमथारुह्य पीतवासाश्चतुर्भुजः
गणावूचतुः इमां गंधवतीं पुण्यां पुरीं वायोर्विलोकय
अस्यां प्रभंजनो नाम जगत्प्राणोदिगीश्वरः
पुरा कश्यपदायादः पूतात्मेति च विश्रुतः
वाराणस्यां महाभागो वर्षाणामयुतं शतम्
यस्य दर्शनमात्रेण पूतात्मा जायते नरः
उवाच च प्रसन्नात्मा करुणामृतसागरः
अनेन तपसोग्रेण लिंगस्याराधनेन च
देवदेवमहादेव देवानामभयप्रद
वेदास्त्वां न च विंदंति किमात्मक इति प्रभो 4.1.13.
ब्रह्मविष्ण्वोपि गिरां गोचरो न च वाक्पतेः
प्रसह्य प्रमिमीतेश भक्तिर्मांस्तुतिकर्मणि
विश्वं त्वं नास्ति वै भेदस्त्वमेकः सर्वगो यतः
सर्गात्पुरा भवानेको रूपनाम विवर्जितः
यदैकलो न शक्नोषि रंतुं स्वैरचर प्रभो
त्वमेको द्वित्वमापन्नः शिवशक्तिप्रभेदतः
उभाभ्यां शिवशक्तिभ्या युवाभ्यां निजलीलया
ज्ञानशक्तिर्भवानीश इच्छाशक्तिरुमा स्मृता
दक्षिणांगं तव विधिर्वामांगं तव चाच्युतः
त्वत्स्वेदादंबुनिधयस्तव श्रोत्रं समीरणः 4.1.13.
राजन्यवर्यास्ते बाहु वैश्या ऊरुसमुद्भवाः
त्वं पुं प्रकृतिरूपेण ब्रह्मांडमसृजः पुरा
अतस्त्वत्तो न मन्येऽहं किंचिद्भिन्नं जगन्मय
नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं नमस्तुऽभ्यं नमोनमः