किं कुर्वंति हि शास्त्राणि सप्रमाणानि सुंदरि
कः समुच्चलितं चेतस्तोयंवा संप्रतीपयेत्
शिवशर्मा व्रजन्सोथ देशाद्देशांतरं क्रमात् 4.1.7.
कल्पेकल्पेखिलंविश्वं कालयेद्यः स्वलीलया
पापादवंती सा विश्वमवंतीति निगद्यते
विपन्नो यत्र वै जंतुः प्राप्यापि शवतां स्फुटम्
यमदूता न यस्यां हि प्रविशंति कदाचन
हाटकेशो महाकालस्तारके शस्तथैव च
ज्योतिः सिद्धवटे ज्योतिस्ते पश्यंतीह ये द्विजाः
महाकालस्य तल्लिंगं यैर्दृष्टं कष्टिभिः क्वचित
महाकालपताकाग्रैः स्पृष्टपृष्ठास्तुरंगमाः
महाकालमहाकालमहाकालेतिसंततम्
एवमाराध्य भूतेशं महाकालं ततो द्विजः 4.1.7.
युगेयुगे द्वारवत्या रत्नानि परितो मुषन् 4.1.7.
चिंतार्णवे निमग्नोभूत्त्यक्ताशो जीविते धने 4.1.7.
एवं चिंतयतस्तस्य पीडासीदतिदारुणा 4.1.7.
तद्विमानमथारुह्य पीतवासाश्चतुर्भुजः
गणावूचतुः इमां गंधवतीं पुण्यां पुरीं वायोर्विलोकय
अस्यां प्रभंजनो नाम जगत्प्राणोदिगीश्वरः
पुरा कश्यपदायादः पूतात्मेति च विश्रुतः
वाराणस्यां महाभागो वर्षाणामयुतं शतम्
यस्य दर्शनमात्रेण पूतात्मा जायते नरः
उवाच च प्रसन्नात्मा करुणामृतसागरः
अनेन तपसोग्रेण लिंगस्याराधनेन च
देवदेवमहादेव देवानामभयप्रद
वेदास्त्वां न च विंदंति किमात्मक इति प्रभो 4.1.13.
ब्रह्मविष्ण्वोपि गिरां गोचरो न च वाक्पतेः
प्रसह्य प्रमिमीतेश भक्तिर्मांस्तुतिकर्मणि
विश्वं त्वं नास्ति वै भेदस्त्वमेकः सर्वगो यतः
सर्गात्पुरा भवानेको रूपनाम विवर्जितः