क्षेत्रं प्रजापतेः पुण्यं सर्वेषामेव दुर्लभम्
दमयंतीं कलिं कालं कलिंदतनयां शुभाम्
प्रकृष्टं सर्वयागेभ्यः प्रयागमिति गीयते
यत्र स्थितः स्वयं साक्षाच्छूलटंको महेश्वरः 4.1.7.
तत्राऽक्षय्यवटोऽप्यस्ति सप्तपातालमूलवान्
हिरण्यगर्भो विज्ञेयः स साक्षाद्वटरूपधृक्
यत्र लक्ष्मीपतिः साक्षाद्वैकुंठादेत्य मानवान्
श्रुतिभिः परिपठ्येते सिताऽसित सरिद्वरे
शिवलोकाद्ब्रह्मलोकादुमालोकवरात्पुनः तपोजनमहर्भ्यश्च सर्वे स्वर्लोकवासिनः
अचला हिमवन्मुख्याः कल्पवृक्षादयो नगाः
दिगंगनाः प्रार्थयंति यत्प्रयागानिलानपि
अश्वमेधादियागाश्च प्रयागस्य रजः पुनः
मज्जागतानि पापानि बहुजन्मार्जितान्यपि 4.1.7.
धर्मतीर्थमिदं सम्यगर्थतीर्थमिदं परम्
ब्रह्महत्यादि पापानि तावद्गर्जंति देहिषु
तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यंति सूरयः
सरस्वती रजो रूपा तमोरूपा कलिंदजा
इयं वेणीहि निःश्रेणी ब्रह्मणो वर्त्मयास्यतः
काशीति काचिदबला भुवनेषु रूढा लोलार्क केशवविलोलविलोचना
अगस्तिरुवाच तीर्थराजप्रयागस्य तीर्थैः संसेवितस्य च
पापिनां यानि पापानि प्रसह्य क्षालितान्यहो
प्रयागस्य गुणान्ज्ञात्वा शिवशर्मा द्विजः सुधीः
प्रवेश एव संवीक्ष्य स देहलिविनायकम् 4.1.7.
निवेद्यमोदकान्पंच वंचयंतं निजं जनम्
आगत्य दृष्ट्वा मणिकर्णिकायामुदग्वहां स्वर्गतरंगिणीं सः
सचैलमाप्लुत्य जलेऽमलेऽमलेऽविलंबमालंबित शुद्धबुद्धिः
विधाय च द्राक्स हि पंचतीर्थिकां विश्वेशमाराध्य ततो यथास्वम्
न स्वः पुरी सा त्वनया पुरासमं समंजसापि प्रतिसाम्यमावहेत
पयोपि यत्रत्यमचिंत्यवैभवं दिविस्थिता साधुसुधाप्यतोमुधा
अनामयाश्चिंतनया न येशितुर्जनामनाग्यत्र विना पिनाकिना