अश्वत्थ सेवा न कृता त्यक्त्वा चार्कं त्रयोदशीम्
शयनीयं न चोत्सृष्टं मृदुला च प्रतूलिका
अजाश्वमहिषी मेषी दासी कृष्णाजिनं तिलाः
पादाभ्यंगं दीपदानं प्रपादानं विशेषतः 4.1.7.
नित्यश्राद्धं भूतबलिं तथाऽतिथि समर्चनम्
न यमं यमदूतांश्च नयामीरपि यातनाः
कृच्छ्रचांद्रायणादीनि तथा नक्तव्रतानि च
गवाह्निकं च नोदत्तं कोकंडूतिर्न वै कृता
नार्थिनः प्रार्थितैरर्थैः कृतार्था हि मया कृताः
न वेदा न च शास्त्राणि नार्धो दारा न नो सुतः
शिवशर्मेति संचिंत्य बुद्धिं संधाय सर्वतः
यावत्स्वस्थोस्ति मे देहो यावन्नेंद्रियविक्लवः
दिनानि पंचपाण्येवमतिवाह्य गृहो द्विजः
उपोष्य रजनीमेकां प्रातः श्राद्धं विधाय च 4.1.7.
इति निश्चित्य निर्वाणपदनिःश्रेणिकां पराम्
अथ पंथानमाक्रम्य कियंतमपि स द्विजः
भुवि तीर्थान्यनेकानि लोलमायुश्चलं मनः
अयोध्यां च पुरीं गत्वा सरयूमवगाह्य च
पंचरात्रमुषित्वा तु ब्राह्मणान्परिभोज्य च
सिताऽसिते सरिच्छ्रेष्ठे यत्रास्तां सुरदुर्लभे
क्षेत्रं प्रजापतेः पुण्यं सर्वेषामेव दुर्लभम्
दमयंतीं कलिं कालं कलिंदतनयां शुभाम्
प्रकृष्टं सर्वयागेभ्यः प्रयागमिति गीयते
यत्र स्थितः स्वयं साक्षाच्छूलटंको महेश्वरः 4.1.7.
तत्राऽक्षय्यवटोऽप्यस्ति सप्तपातालमूलवान्
हिरण्यगर्भो विज्ञेयः स साक्षाद्वटरूपधृक्
यत्र लक्ष्मीपतिः साक्षाद्वैकुंठादेत्य मानवान्
श्रुतिभिः परिपठ्येते सिताऽसित सरिद्वरे
शिवलोकाद्ब्रह्मलोकादुमालोकवरात्पुनः तपोजनमहर्भ्यश्च सर्वे स्वर्लोकवासिनः
अचला हिमवन्मुख्याः कल्पवृक्षादयो नगाः