या भर्तारं परित्यज्य रहश्चरति दुर्मतिः 4.1.4.
ताडिता ताडितुं चेच्छेत्सा व्याघ्री वृषदंशिका
या भर्तारं परित्यज्य मिष्टमऽश्नाति केवलम्
या त्वं(हुं) कृत्याऽप्रियं ब्रूते मूका सा जायते खलु
दृष्टिं विलुप्य भर्तुर्या कंचिदन्यं समीक्षते
बाह्यादायांतमालोक्य त्वरिता च जलाशनैः
तथैव चाटुवचनैः खेदसंनोदनैः परैः
मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता मितं सुतः
भर्ता देवो गुरुर्भर्ता धर्म तीर्थ व्रतानि च
जीवहीनो यथा देहः क्षणादशुचितां व्रजेत्
अमंगलेभ्यः सर्वेभ्यो विधवा त्यक्तमंगला 4.1.4.
विहाय मातरं चैकां सर्वमंगलवर्जिताम
कन्याविवाहसमये वाचयेयुरिति द्विजाः
भर्ता सदानुयातव्यो देहवच्छायया स्त्रिया
अनुव्रजति भर्तारं गृहात्पितृवनं मुदा
व्यालग्राही यथा व्यालं बलादुद्धरते बिलात
यमदूताः पलायंते सतीमालोक्य दूरतः ।। अपि दुष्कृतकर्माणं समुत्सृज्य च तत्पतिम्
न तथा बिभीमो वह्नेर्नतथा विद्युतो यथा
तपनस्तप्यतेत्यंतं दहनोपि च दह्यते
यावत्स्वलोमसंख्यास्ति तावत्कोट्ययुतानि च
धन्या सा जननी लोके धन्योसौ जनकः पुनः 4.1.4.
पितृवंश्यामातृवंश्याःपतिवंश्यास्त्रयस्त्रयः
शीलभंगेन दुर्वृत्ताः पातयंति कुलत्रयम्
पतिव्रतायाश्चरणो यत्र यत्र स्पृशेद्भुवम्
बिभ्यत्पतिव्रतास्पर्शं कुरुते भानुमानपि
आपः पतिव्रता स्पर्शमभिलष्यंति सर्वदा
गृहेगृहे न किं नार्यो रूपलावण्यगर्विताः
भार्या मूलं गृहस्थस्य भार्या मूलं सुखस्य च
परलोकस्त्वयं लोको जीयते भार्यया द्वयम्
गृहस्थः स हि विज्ञेयो यस्य गेहे पतिव्रता