गवां स्तुत्वा नमस्कृत्य कृत्वा चैव प्र दक्षिणाम्
या लक्ष्मीः सवर्भूतानां या देवेषु व्यवस्थिता
विष्णोर्वक्षसि या लक्ष्मीः स्वाहा चैव विभावसोः
गोमयं यमुना साक्षाद्गोमूत्रं नर्मदा शुभा
गवामंगेषु तिष्ठंति भुवनानि चतुर्दश
इति मंत्रं समुच्चार्य धेनूर्वाधेनुमेव वा
मया च विष्णुना सार्धं शिवेन च महर्षिभिः । विचार्य गोगुणान्नित्यं प्रार्थनेति विधीयते
गावो मे पुरतः संतु गावो मे संतु पृष्ठतः
नीराजयति योंगानि गवां पुच्छेन भाग्यवान्
गोभिर्विप्रश्च वेदैश्च सतीभिः सत्यवादिभिः 4.1.2.
मम लोकात्परोलोको वैकुंठ इति गीयते
शिवलोकस्तदुपरि गोलो कस्तत्समीपतः
गवां शुश्रूरूषकाये च गोप्रदाये च मानवाः
यत्र क्षीरवहा नद्यो यत्र पायस कर्दमाः
श्रुतिस्मृतिपुराणज्ञा ब्राह्मणाः परिकीर्तिताः
श्रुतिस्मृती तु नेत्रे द्वे पुराणं हृदयं स्मृतम् पुराणहीनाद्धृच्छून्यात्काणांधावपि तौ वरौ
तद्बाह्मणाय गोर्देया सर्वत्र सुखमिच्छता
यस्य धर्मेऽस्ति जिज्ञासा यस्य पापाद्भयं महत्
चतुर्दशसु विद्यासु पुराणं दीप उत्तमः 4.1.2.
उत्फुल्लपद्मनयना निर्मिताः सुकृतार्थिनः 4.1.2.
इह वंशं परिस्थाप्य भुक्त्वा सर्व सुखानि च
सर्वलोकहितार्थाय तदाख्याहि महामुने
धिषणाधिपतेरास्यं विबुधा व्यालुलोकिरे
वाक्पतिरुवाच धन्योसि कृतकृत्योसि मान्योसि महता मपि
प्रत्याश्रमं प्रतिनगं प्रत्यरण्यं तपोधनाः
तपोलक्ष्मीस्त्वयीहास्ति ब्राह्मतेजस्त्वयि स्थिरम्
पतिव्रतेयं कल्याणी लोपामुद्रा सधर्मिणी
पतिव्रतास्वरुंधत्या सावित्र्याप्यनसूयया
मेनया च सुनीत्या च संज्ञया स्वाहया तथा
भुंक्ते भुक्ते त्वयि मुने तिष्ठति त्वयि तिष्ठति