त्वमेव सर्वं त्वयि देव सर्वं स्तोता स्तुतिः स्तव्य इह त्वमेव
इति स्तुत्वा विधिं देवा निपेतुर्दंडवत्क्षितौ
उत्तिष्ठत प्रसन्नोस्मि वृणुध्वं वरमुत्तमम्
यः स्तोष्यत्यनया स्तुत्या श्रद्धावान्प्रत्यहं शुचिः
दास्यामः सकलान्कामान्पुत्रान्पौत्रान्पशून्वसु
ऐहिकामुष्मिकान्भोगानपवर्गं तथाऽक्षयम्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पठितव्यः स्तवोत्तमः
पुनः प्रोवाच तान्वेधाः प्रणिपत्योत्थितान्सुरान्
एते वेदा मूर्तिधरा इमा विद्यास्तथाखिलाः
ब्रह्मचर्यमिदं चैषा करुणा भारतीत्वियम् 4.1.2.
नेह क्रोधो न मात्सर्यं लोभः कामोऽधृतिर्भयम्
ये ब्राह्मणा ब्रह्मरतास्तपोनिष्ठास्तपोधनाः
पातिव्रत्यरता नार्यो ये चान्ये ब्रह्मचारिणः
मातापित्रोरमी भक्ता अमी गोग्रहणे हताः
तीर्थे तपस्युपकृतौ सदाचारादिकर्मणि
गायत्री जाप्यनिरता अग्निहोत्र परायणाः
निस्पृहाः सोमपा ये वै द्विजपादोदपाश्च ये
प्रतिग्रहे समर्था हि ये प्रतिग्रहवर्जिताः
प्रयागे माघ मासो यैरुषः स्नातोऽमलात्मभिः
वाराणस्यां पांचनदे त्र्यहं स्नातास्तु कार्तिके 4.1.2.
स्नात्वा तु मणिकर्णिक्यां प्रीणिता ब्राह्मणा धनैः
ततः काशीं समासाद्य तेन पुण्येन नोदिताः
अविमुक्ते कृतं कर्म यदल्पमपि मानवैः
अहो वैश्वेश्वरे क्षेत्रे मरणादपिनोभयम्
ब्राह्मणेभ्यः कुरुक्षेत्रे यैर्दत्तं वसु निर्मलम्
पितामहं समासाद्य गयायां यैः पितामहाः
न स्नानेन न दानेन न जपेन न पूजया
सोपस्कराणिवेश्मानिमु सलोलूखलादिभिः
ब्रह्मशालां कारयंति वेदमध्यापयंति च
पुराणानि च ये दद्युः पुस्तकानि ददत्यपि 4.1.2.