अनेन विधिना ये वै कुर्वंति कार्तिकव्रतम्
व्यास उवाच उदियायोदयगिरौ शुचिप्रसृमरैः करैः
संवर्धयन्सतां धर्मान्त्यक्कुर्वंस्तामसीं स्थितिम्
हव्यं कव्यं भूतबलिं देवादीनां प्रवर्तयन्
असतां हृदि वक्त्रेषु निर्दिशंस्तमसः स्थितिम्
यस्मिन्नभ्युदिते जातः सम्यक्पुण्यजनोदयः
सायमस्तमितः प्रातः कथं जीवेद्रविः पुनः
यामं भुक्त्वा तथाग्नेयीं ज्वलंतीं विरहादिव
तांबूलीरागरक्तौष्ठीं द्राक्षास्तबकसुस्तनीम्
मलयानिल निःश्वासां क्षीरोदकवरांबराम्
कावेरीगौतमीजंघां चोलचोलां शुकावृताम् 4.1.2.
सुकोमलमहाराष्ट्रीवाग्विलासमनोहराम्
सुदक्षदक्षिणामाशामाशानाथः प्रतस्थिवान्
न शेकुरग्रतो गंतुं ततोऽनूरुर्व्यजिज्ञपत्
अनूरुरुवाच भानो मानोन्नतो विन्ध्यो निद्ध्यय गगनं स्थितः
अन्रूरुवाक्यमाकर्ण्य सविता हृद्यचिन्तयत्
व्यास उवाच सूरः शूरोपि किं कुर्यात्प्रांतरे वर्त्मनिस्थितः
गृह्यत्राप्रत्यूष्टेः क्षणं नावतिष्ठति
योजनानां सहस्रे द्वे द्वे शते द्वे च योजने
गते बहुतिथेकाले प्राच्यौदीच्यां भृशार्दिताः
पाश्चात्या दक्षिणात्याश्च निद्रामुद्रितलोचनाः 4.1.2.
अहोनाहस्कराभावान्निशानैवाऽनिशाकरात्
ब्रह्मांडं किमकांडे वै लयमेष्यति तत्कथम्
स्वाहास्वधावषट्कारवर्जिते जगतीतले
सूर्योदयात्प्रवर्तंते यज्ञाद्याः सकलाः क्रियाः
चित्रगुप्तादयः सर्वे कालं जानंति सूर्यतः
तत्सूर्यस्य गतिस्तंभात्स्तंभितं भुवनत्रयम्
एकतस्तिमिरान्नैशादेकतस्तु दिवातपात्
इति व्याकुलिते लोके सुरासुरनरोरगे
ततः सर्वे समालोक्य ब्रह्माणं शरणं ययुः