कलौ युगे विशेषेण पुराणश्रवणादृते पुराणश्रवणाद्विष्णोर्नास्ति संकीर्तनात्परम्
य एतदूर्जमाहात्म्यं शृणुयाच्छ्रावयेदपि
सर्वरोगापहं सर्वपापनाशकरं शुभम् ।। 2.4.36.
श्रुत्वा चैकपदे यो वै अगम्यागमने रतः
माहात्म्यमेतदाकर्ण्य पूजयेद्यस्तु पाठकम्
धर्मशास्त्रं पुराणं च वेदविद्यादिकं च यत् पुराणविद्यादातारो ह्यनंतफलभोगिनः
इदं यः पठते भक्त्या श्रुत्वा चैवाऽवधारयेत्
न कस्याऽपीदमाख्येयं श्रद्धाहीनाय दुर्मतेः
अपूजयित्वा गुरुमग्रबुद्ध्या धर्मप्रवक्तारमनन्यबुद्धिः
तस्मात्संपूजयेद्भक्त्या गुरुं तत्त्वावबोधकम्
न शक्यते हि संपूर्णं वक्तुं वर्षशतैरपि
कार्तिकस्य तु माहात्म्यं यावद्वर्षशतं वदन्
पुत्रार्थी च धनार्थी च राज्यार्थी स्वफलं लभेत् 2.4.36.
भूयोभूयो नमस्कृत्य ययौ यादृच्छिको मुनिः
कथितं शंकरेणाऽपि पुत्राय हितकाम्यया
कृष्णेन सत्यभामायै कार्तिकस्य च वैभवः
ऋषयो वालखिल्येभ्यः श्रुत्वा माहात्म्यमुत्तमम्
अधीत्य सर्वशास्त्राणि पयःसारमिवोद्धृतम्
विरराम ततस्ते तु पूजां चक्रुस्तदास्य च
ते पुनः स्वाश्रमं गत्वा हृष्टास्ते परमर्षयः
अनेन विधिना ये वै कुर्वंति कार्तिकव्रतम्
व्यास उवाच उदियायोदयगिरौ शुचिप्रसृमरैः करैः
संवर्धयन्सतां धर्मान्त्यक्कुर्वंस्तामसीं स्थितिम्
हव्यं कव्यं भूतबलिं देवादीनां प्रवर्तयन्
असतां हृदि वक्त्रेषु निर्दिशंस्तमसः स्थितिम्
यस्मिन्नभ्युदिते जातः सम्यक्पुण्यजनोदयः
सायमस्तमितः प्रातः कथं जीवेद्रविः पुनः
यामं भुक्त्वा तथाग्नेयीं ज्वलंतीं विरहादिव
तांबूलीरागरक्तौष्ठीं द्राक्षास्तबकसुस्तनीम्
मलयानिल निःश्वासां क्षीरोदकवरांबराम्