एवं तस्मै वरान्दत्त्वा ह्यंतर्धानं ययौ शिवः
कलौ दशसहस्राणि विष्णुस्त्यजति मेदिनीम्
कार्तिक्यां पूर्णिमायां तु कुर्यात्त्रैपुरमुत्सवम्
* त्रिपुरो नाम दैत्येंद्रः प्रयागे तप आस्थितः
देवासुरमनुष्येभ्यो न ते मृत्युर्भविष्यति
त्रिपुराख्यं विमानं तमारुह्य भुवनत्रयम्
त्रिपुरं घातयामास बाणेनैकेन शत्रुहा
तस्मिन्दिने सर्वदेवैर्दीपा दत्ता हराय च
विंशतिः सप्तशतकाः सहिता दीपवर्तयः
पौर्णमास्यां तु संध्यायां कर्तव्यस्त्रिपुरोत्सवः 2.4.35.
कीटाः पतंगा मशकाश्च वृक्षा जले स्थले ये विचरंति जीवाः
कार्यस्तस्मात्पौर्णमास्यां त्रिपुराय महोत्सवः
सप्त जन्म भवेद्विप्रो धनाढ्यो वेदपारगः
ब्रह्मोवाच यास्तिस्रस्तिथयः पुण्या अंतिके शुक्लपक्षके
अंतिपुष्करिणी संज्ञा सर्वपापक्षयावहा
तिथिष्वेतासु सः स्नानात्पूर्णमेव फलं लभेत्
चतुर्दश्यां सयज्ञाश्च देवा जंतून्पुनंति हि
ब्रह्मघ्नान्वा सुरापान्वा सर्वाञ्जंतून्पुनंति हि
रौरवं नरकं याति यावदिंद्राश्चतुर्दश
तेन पूर्णफलं प्राप्य मोदते विष्णुमंदिरे
न स्नानादि करोत्यद्धा स याति नरकं ध्रुवम्
सर्वान्पितॄन्समुद्धृत्य स याति परमं पदम्
दिनेदिनेऽश्वमेधानां फलमेति न संशयः 2.4.36.
न पापैर्लिप्यते क्वाऽपि पद्मपत्रमिवांऽभसा
तस्य पुण्यफलं वक्तुं कः शक्तो दिवि वा भुवि
कैश्चित्प्राप्तो ब्रह्मभावो दिनत्रयनिषेवणात्
अथ वा कार्त्तिके मासि दिनत्रयनिषेवणात्
न तस्य पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि
पुण्यं तत्राऽपि वैशेष्यं राकायां वर्ततेऽनघ
समाप्य सर्वकर्माणि विष्णुपूजां समाचरेत्