महादेवतिथौ ब्राह्मे मुहूर्ते मणिकर्णिके
सहस्रकमलैस्तस्माद्भविष्यति मम प्रिया
अन्यं वरं प्रयच्छामि शृणु विष्णो वचो मम
उपवासं दिवा कुर्यात्सायंकाले तवार्चनम्
ग्राह्या तु हरिपूजायां रात्रिव्याप्ता चतुर्दशी
सहस्रकमलैर्विष्णुरादौ यैः पूजितो नरैः
सायं स्नात्वा पंचनदे बिंदुमाधवमर्चयेत्
रुद्रकांच्यां ततः स्नात्वा प्रणवेशं समर्चयेत्
रेतोदके ततः स्नात्वा केदारेशं समर्चयेत्
जाह्नव्यां च ततः स्नात्वा संगमेशं प्रपूजयेत् 2.4.35.
एवं तस्मै वरान्दत्त्वा ह्यंतर्धानं ययौ शिवः
कलौ दशसहस्राणि विष्णुस्त्यजति मेदिनीम्
कार्तिक्यां पूर्णिमायां तु कुर्यात्त्रैपुरमुत्सवम्
* त्रिपुरो नाम दैत्येंद्रः प्रयागे तप आस्थितः
देवासुरमनुष्येभ्यो न ते मृत्युर्भविष्यति
त्रिपुराख्यं विमानं तमारुह्य भुवनत्रयम्
त्रिपुरं घातयामास बाणेनैकेन शत्रुहा
तस्मिन्दिने सर्वदेवैर्दीपा दत्ता हराय च
विंशतिः सप्तशतकाः सहिता दीपवर्तयः
पौर्णमास्यां तु संध्यायां कर्तव्यस्त्रिपुरोत्सवः 2.4.35.
कीटाः पतंगा मशकाश्च वृक्षा जले स्थले ये विचरंति जीवाः
कार्यस्तस्मात्पौर्णमास्यां त्रिपुराय महोत्सवः
सप्त जन्म भवेद्विप्रो धनाढ्यो वेदपारगः
ब्रह्मोवाच यास्तिस्रस्तिथयः पुण्या अंतिके शुक्लपक्षके
अंतिपुष्करिणी संज्ञा सर्वपापक्षयावहा
तिथिष्वेतासु सः स्नानात्पूर्णमेव फलं लभेत्
चतुर्दश्यां सयज्ञाश्च देवा जंतून्पुनंति हि
ब्रह्मघ्नान्वा सुरापान्वा सर्वाञ्जंतून्पुनंति हि
रौरवं नरकं याति यावदिंद्राश्चतुर्दश
तेन पूर्णफलं प्राप्य मोदते विष्णुमंदिरे