वालखिल्यैः पुरा प्रोक्तं संक्षेपेण शृणुष्व तत्
वैकुण्ठेशस्तु वैकुण्ठाद्वाराणस्यां कृते युगे
रात्र्यां तुर्यांशशेषायां स्नात्वाऽसौ मणिकर्णिके
अतिभक्त्या पूजयितुं शिवया सहितं शिवम्
सहस्रसंख्यां कृत्वादावेकनाम्ना ततः परम्
एकं पद्मं पद्ममध्यान्निलीयाऽऽत्तं हरेण तु
इतस्ततस्तेन दृष्टं पद्मं तिष्ठति न क्वचित्
क्षणं विचार्य स हरिर्न मे नामभ्रमोऽभवत्
सहस्रपद्मसंकल्पः पूजार्थं तु कृतो मया
यद्यानेतुं गमिष्यामि भंगः स्यादासनस्य तु 2.4.35.
एकः प्रकार उत्पन्नो हृदयेऽस्य मुनीश्वराः
नेत्रं मे पद्मसदृशे पद्मार्थे त्वर्पयाम्यहम्
नेत्रमध्यात्तदुत्पाट्य महादेवस्तु पूजितः
राज्यं दत्तं त्रिलोक्यास्ते भव त्वं लोकपालकः
अन्यं वरय भद्रं ते वरं यन्मनसेप्सितम्
मद्भक्तिं तु समालंब्य ये द्विषंति जनार्दनम्
विष्णुरुवाच त्रैलोक्यरक्षाकरणं ममादिष्टं महेश्वर
शिव उवाच एतत्सुदर्शनं चक्रं महादैत्यनिकृंतनम्
अनेन सर्वदैत्यानां भगवन्कदनं कुरु
शुक्लपक्षे चतुर्दश्यामरुणाभ्युदयं प्रति ।।2.4.35.
महादेवतिथौ ब्राह्मे मुहूर्ते मणिकर्णिके
सहस्रकमलैस्तस्माद्भविष्यति मम प्रिया
अन्यं वरं प्रयच्छामि शृणु विष्णो वचो मम
उपवासं दिवा कुर्यात्सायंकाले तवार्चनम्
ग्राह्या तु हरिपूजायां रात्रिव्याप्ता चतुर्दशी
सहस्रकमलैर्विष्णुरादौ यैः पूजितो नरैः
सायं स्नात्वा पंचनदे बिंदुमाधवमर्चयेत्
रुद्रकांच्यां ततः स्नात्वा प्रणवेशं समर्चयेत्
रेतोदके ततः स्नात्वा केदारेशं समर्चयेत्
जाह्नव्यां च ततः स्नात्वा संगमेशं प्रपूजयेत् 2.4.35.