पूजयेद्देवदेवेशं सौवर्णं गुर्वनुज्ञया
वरान्दत्त्वा यतो विष्णुर्मत्स्यरूपोऽभवत्ततः
कार्तिके मासि कर्तव्यो विधिरेष हि नारद
यत्फलं तदवाप्नोति व्रतं कृत्वा तु कार्तिके 2.4.34.
विष्णुभक्तिरता ये स्युः कार्तिके व्रतचारिणः
क्व यामोऽद्य भवत्येष यदूर्जव्रतकृन्नरः
तस्मात्कार्तिकमासस्य सदृशं नहि विद्यते
ऊर्जोद्यापनमाहात्म्यं शृणुयाच्छ्रद्धयाऽन्वितः
कथं विमुच्यते जंतुर्दुःखसंसारसागरात्
ब्रह्मोवाच शृणुयादूर्जमाहात्म्यं नियमेन शुचिः पुमान्
वालखिल्यैः पुरा प्रोक्तं संक्षेपेण शृणुष्व तत्
वैकुण्ठेशस्तु वैकुण्ठाद्वाराणस्यां कृते युगे
रात्र्यां तुर्यांशशेषायां स्नात्वाऽसौ मणिकर्णिके
अतिभक्त्या पूजयितुं शिवया सहितं शिवम्
सहस्रसंख्यां कृत्वादावेकनाम्ना ततः परम्
एकं पद्मं पद्ममध्यान्निलीयाऽऽत्तं हरेण तु
इतस्ततस्तेन दृष्टं पद्मं तिष्ठति न क्वचित्
क्षणं विचार्य स हरिर्न मे नामभ्रमोऽभवत्
सहस्रपद्मसंकल्पः पूजार्थं तु कृतो मया
यद्यानेतुं गमिष्यामि भंगः स्यादासनस्य तु 2.4.35.
एकः प्रकार उत्पन्नो हृदयेऽस्य मुनीश्वराः
नेत्रं मे पद्मसदृशे पद्मार्थे त्वर्पयाम्यहम्
नेत्रमध्यात्तदुत्पाट्य महादेवस्तु पूजितः
राज्यं दत्तं त्रिलोक्यास्ते भव त्वं लोकपालकः
अन्यं वरय भद्रं ते वरं यन्मनसेप्सितम्
मद्भक्तिं तु समालंब्य ये द्विषंति जनार्दनम्
विष्णुरुवाच त्रैलोक्यरक्षाकरणं ममादिष्टं महेश्वर
शिव उवाच एतत्सुदर्शनं चक्रं महादैत्यनिकृंतनम्
अनेन सर्वदैत्यानां भगवन्कदनं कुरु
शुक्लपक्षे चतुर्दश्यामरुणाभ्युदयं प्रति ।।2.4.35.